شماره ۱۲۲ - گهی که دیده نه بر روی آن صنم بازست
شماره ۱۷۰ - چون مُهر لب به شکوة آن تندخو شکست
شماره ۱۷۶ - بازم از نو به کمین غمزة پنهانی هست
شماره ۲۰۰ - در غضب رفتی و دل دوش از تو کامی برنداشت
شماره ۲۰۲ - ترکش ناز تو از غمزه دگر تیر نداشت
شماره ۲۰۶ - کسی ز ننگ به من گرچه روبهرو نگذاشت
شماره ۲۰۹ - شور جنونم از سر این بخت شوم رفت
شماره ۲۱۷ - غنچه را دور از لب لعلت دل از گلشن گرفت
شماره ۲۸۸ - منگر که نگاهی ز سر ناز به ما کرد
شماره ۳۰۶ - چه شد بازم که زخمم باج از مرهم نمیگیرد
شماره ۳۱۵ - قدم از بار محنت برنخیزد
شماره ۳۳۴ - دل از جفای محرم و بیگانه پر نشد
شماره ۳۶۱ - کو غم که ناله را به اثر آشنا کند
شماره ۳۶۶ - دل مست خواب غفلت و، کس نیست بیدارش کند
شماره ۳۹۲ - یاد عیشی کز رخت شبهای ما مهتاب بود
شماره ۳۹۹ - خوش آنکه بلبل ما نغمهسنج باغ تو بود
شماره ۴۰۴ - بلبل ز شیوة تو به فریاد میرود
شماره ۴۲۶ - به یاد آن قامتم از دیدن شمشاد میآید
شماره ۴۴۸ - چون غنچهام دلی است ولی کار بستهتر
شماره ۴۸۴ - بر دوخته نرگس نظر از شرم نگاهش