غنایی

صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۷۵۹ - به هر که باده دهد یار، من خراب شوم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۷۸۱ - روی دلی چو غنچه ز بلبل ندیده ام صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۸۰۴ - تا چند خون زرشک تماشاییان خورم؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۸۱۲ - از روی نرم سرزنش خار می کشم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۸۳۹ - این سطرهای آه که هر جا نوشته ایم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۸۴۴ - ما هوش خود به باده گلرنگ داده ایم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۸۵۶ - ما در محیط حادثه لنگر فکنده ایم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۹۱۳ - تا روی عرقناک ترا دید نگاهم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۹۱۶ - ما تخم درین مزرعه جز اشک نکشتیم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۹۳۰ - یک عمر ز هر خار و خسی ناز کشیدیم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۹۴۳ - ازان گشاده جبین جام پر شراب گرفتم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۹۶۴ - بده می که بر قلب گردون زنیم! صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۹۷۰ - بر سر آشفتگان دستار می باشد گران صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۰۵۴ - چند با من سرکش ای سرو روان خواهی شدن؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۰۶۴ - گرد غم فرش است دایم در غم آباد وطن صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۰۹۴ - دامن خود را کشید آه سرو ناز از دست من صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۰۹۸ - نست چون مژگان بلند و پست در گفتار من صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۰۹۹ - چند گردد قسمت افسردگان گفتار من؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۱۱۸ - گر نخارد ناخن مرغان سر مجنون من صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۱۲۳ - چون زند دامان وحشت بر کمر سودای من