غنایی

غالب دهلوی غزلیات شماره ۱۳۶ - شادم به خیالت که ز تابم بدر آورد غالب دهلوی غزلیات شماره ۱۷۷ - دوش کز گردش بختم گله بر روی تو بود غالب دهلوی غزلیات شماره ۱۹۱ - به مرگ من که پس از من به مرگ من یاد آر غالب دهلوی غزلیات شماره ۲۰۵ - لطفی به تحت هر نگه خشمگین شناس غالب دهلوی غزلیات شماره ۲۰۶ - داغ تلخ گویانم لذت سم از من پرس غالب دهلوی غزلیات شماره ۲۱۰ - من و نظاره رویی که وقت جلوه از تابش غالب دهلوی غزلیات شماره ۲۳۳ - بحر اگر موج زنست از خس و خاشاک چه باک؟ غالب دهلوی غزلیات شماره ۲۳۹ - گفتم ز شادی نبودم گنجیدن آسان در بغل غالب دهلوی غزلیات شماره ۲۴۱ - نه مرا دولت دنیا نه مرا اجر جمیل غالب دهلوی غزلیات شماره ۲۴۳ - بود بدگو ساده با خود همزبانش کرده ام غالب دهلوی غزلیات شماره ۲۴۴ - دیدم آن هنگامه، بیجا خوف محشر داشتم غالب دهلوی غزلیات شماره ۲۵۵ - بخت در خوابست می خواهم که بیدارش کنم غالب دهلوی غزلیات شماره ۲۶۸ - تا فصلی از حقیقت اشیا نوشته ایم غالب دهلوی غزلیات شماره ۲۹۱ - بس که لبریزست ز اندوه تو سر تا پای من غالب دهلوی غزلیات شماره ۳۰۲ - بتی دارم از اهل دل رم گرفته غالب دهلوی غزلیات شماره ۳۰۷ - می رود خنده به سامان بهاران زده ای غالب دهلوی غزلیات شماره ۳۱۳ - دلم در ناله از پهلوی داغ سینه تابستی غالب دهلوی غزلیات شماره ۳۲۷ - اگر به شرع سخن در بیان بگردانی غالب دهلوی غزلیات شماره ۳۳۱ - همنشین جان من و جان تو این انگیز هی غالب دهلوی رباعیات شماره ۸۱ - نی کشته زخم ناوک و شمشیرم