غنایی

قاسم انوار غزلیات شماره ۱۱۵ - بنده را هست سؤالی و نه آن حد منست قاسم انوار غزلیات شماره ۱۲۴ - در نهان خانه وحدت قمری پنهان است قاسم انوار غزلیات شماره ۱۲۷ - فروغ نور رخت آفتاب تابانست قاسم انوار غزلیات شماره ۱۵۲ - در فهم همین نکته بسی عزت و جاهست قاسم انوار غزلیات شماره ۱۶۰ - براه پیر مغان رو، که راه سرمستیست قاسم انوار غزلیات شماره ۱۹۸ - ز بحر عشق تو هر قطره ای چو دریاییست قاسم انوار غزلیات شماره ۲۰۴ - در شرح آن جمال بیانها ز حد گذشت قاسم انوار غزلیات شماره ۲۱۴ - در حسن و جمالی که تو داری چه توان گفت؟ قاسم انوار غزلیات شماره ۲۲۰ - عشق تو مرا از هر دو جهان ساخت مجرد قاسم انوار غزلیات شماره ۲۲۸ - هزار شکر که سلطان عشق جان را داد قاسم انوار غزلیات شماره ۲۴۷ - در ولای تو دلم حسن وفایی دارد قاسم انوار غزلیات شماره ۲۷۰ - از دولت وصال تو کارم بکام شد قاسم انوار غزلیات شماره ۳۳۳ - چون حسن دلاویز تو در جلوه گری بود قاسم انوار غزلیات شماره ۴۱۷ - خاطرم آشفته و جان در ملال قاسم انوار غزلیات شماره ۴۳۰ - دوش آن مه دو هفته دستم گرفت، دستم قاسم انوار غزلیات شماره ۴۳۷ - دینار نمی خواهم، من عاشق دیدارم قاسم انوار غزلیات شماره ۴۴۵ - از نایره شوقت در دل شرری دارم قاسم انوار غزلیات شماره ۴۴۶ - در ملک وصال او ظل شجری دارم قاسم انوار غزلیات شماره ۴۷۲ - ما در دل و جان آتش سودای تو داریم قاسم انوار غزلیات شماره ۵۴۳ - بسامان آمد احوال دل من