شماره ۲۱۳ - به آن برچیده دامان تهمت خونم کجا افتد
شماره ۲۴۵ - هر که دارد صنمی جور و جفایی دارد
شماره ۲۸۵ - کسی گرد کوی تو گردیده باشد
شماره ۳۴۹ - همین نه نرگس تنها گشاده چشم سفید
شماره ۳۶۱ - یار من درد و کبابم دل و می خون جگر
شماره ۴۱۹ - نه پنبه از پی راحت گذاشتم بر داغ
شماره ۴۲۷ - زند بر ابر نیسان طعن خشکی گوهر عاشق
شماره ۴۵۰ - دارد بت نازک دلم صد جان به قربان در بغل
شماره ۴۵۱ - شد شبنم بی مهر روان بر ورق گل
شماره ۴۷۰ - حکایت گل روی تو در چمن کردم
شماره ۴۷۳ - به قطع هستی خود خوب دستیار خودم
شماره ۴۸۲ - به گرد کوی جانان های های ساکنی دارم
شماره ۴۹۸ - همچو گل راز درون خود نمایان می کنم
شماره ۵۱۰ - اول چو داغ بر سر دردی رسیده ایم
شماره ۵۲۹ - خلقش کند عمارت مهمانسرای حسن
شماره ۱۵ - گنجینهٔ ما سینهٔ [افگار] بس است
شماره ۸۲ - از مطلب من درد طلب من زاید
شماره ۵۰ - ای پرتو جمال ترا بنده آفتاب
شماره ۶۷ - خورشید منور ز جمال تو هویداست
شماره ۷۲ - عشق و مستوری و مستی چو نمی آید راست