شماره ۱۱ - تا کی به درت نالیم، هر شب من و دربان ها؟
شماره ۵۴ - عاشقم و عشق من زوال ندارد
شماره ۵۹ - گفتم: ای مه بی سبب یاری ز یاری بگذرد؟!
شماره ۶۹ - یار بهر خاطر اغیار زارم میکشد
شماره ۷۵ - صید کنان میروی، ای صنم صید بند؛
شماره ۸۹ - شب پره کو روز آفتاب نبیند
شماره ۹۳ - یاد باد آنکه ز یاری منت عار نبود
شماره ۹۴ - دوشم، به اهل بزم سر گفتگو نبود
شماره ۱۱۶ - ای ساربان خدا را، آهسته رو بمنزل
شماره ۱۵۳ - باز نامد قاصدی کامد بسویت، سوی من؛
شماره ۱۸۲ - ای باد بامدادی، میآیی از چه وادی؟!
شماره ۱۸۵ - دل ز یار کهن، مگر کندی
شمارهٔ ۲ - در مرثیهٔ برادر خود میگوید
شماره ۵۶ - از خواب سیه روز تو، چون شب خیزد؛
شماره ۶۵ - ای دوست، اسیران تو یک یک رفتند؛
شماره ۷۵ - ای بیخبر از خدا، گر آیی، چه شود؟!
شماره ۱۱۷ - روز وصلت، شد آتش افروز فراق!
شماره ۵۱ - شبی خوشتر از روز با دوستان
شماره ۶۵ - اگرت دیده و دل شیفته و گریان نیست
شماره ۱۸۲ - از بس گداختم ز غمت ناتوان شدم