فلسفه

نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۱۷۵ - جهان جوان شد و عقد بهار می بندد نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۱۷۸ - وقت شد سبزه فرش در پیچد نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۱۸۶ - صبحی بنال راه فلک برنبسته اند نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۱۸۸ - ذوقی ز می نزاد که صد شور و شر نشد نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۱۸۹ - پیران که دقع قبض طباشیر برده اند نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۱۹۳ - پایمالم فتنه یی را هر که در شور آورد نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۱۹۸ - افسانه شیرین مرا گوش نکردند نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۲۰۲ - پس از نه مه جهان را دامن عیشی به چنگ افتد نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۲۰۸ - عشقست طلسمی که در و بام ندارد نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۲۰۹ - این که دل نامند چون حرزم حمایل کرده اند نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۲۱۰ - نمی توان به گزند از من انتقام کشید نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۲۱۱ - یکی فلسم هوس هر روز در سیمابم اندازد نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۲۱۷ - باده خاص محبت کی به نامحرم رسد نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۲۲۳ - نه ز جهدم به کف بخت عنان می آید نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۲۳۲ - نه هر مغزی که بوید نکهت از مصر و یمن گیرد نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۲۴۱ - دریغ نقش امل ها بر آب جو بستند نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۲۴۷ - تو می رانی و خاطر با تو ذوق گفتگو دارد نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۲۴۸ - ز گردش های چشمش مستی پیمانه می خیزد نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۲۵۰ - چو عریان شد چمن مرغ از ضرورت خانه می سازد نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۲۵۱ - درین سپید رقم قسمت و حواله نماند