غزل ۲۷۹۵ - زعکسش لرزه بر آیینه گوهرنگار افتد
غزل ۲۷۹۸ - به امید چه دنبال زبان کس چون جرس افتد؟
غزل ۲۷۹۹ - شود خون عاقبت هر دل که زلفش را به چنگ افتد
غزل ۲۸۰۰ - مبادا کافر از طاق دل پیر مغان افتد!
غزل ۲۸۰۲ - زجوش مغز هر دم از سرم دستار می افتد
غزل ۲۸۰۳ - مگو عاقل کجا در محنت ایام می افتد
غزل ۲۸۰۴ - به زخم کهنه شور از زخمهای تازه می افتد
غزل ۲۸۰۷ - کسی تا کی به دامان شب و آه سحر پیچد؟
غزل ۲۸۰۸ - دل آزاده از طول امل بسیار می پیچد
غزل ۲۸۰۹ - خط از بیباکی آن حسن عالمگیر می پیچد
غزل ۲۸۱۰ - ز بار درد من کوه گران بر خویش می پیچد
غزل ۲۸۱۱ - شکر لعل لبش در تلخی دشنام می پیچد
غزل ۲۸۱۴ - دو بالا می شود طول امل چون قد دو تا گردد
غزل ۲۸۱۵ - به هر آب تنک کی همت من آشنا گردد؟
غزل ۲۸۱۷ - زدندان ریختن عقد سخن زیر و زبرگردد
غزل ۲۸۱۸ - مباد از باده آن لبهای خون آشام تر گردد
غزل ۲۸۲۳ - نسیم صبحگاه از غنچه ام دلگیر برگردد
غزل ۲۸۲۴ - زفیض عشق دلهای مخالف مهربان گردد
غزل ۲۸۲۷ - بغیر از خامه کز بیطاقتی گرد سخن گردد
غزل ۲۸۲۸ - کسی تا چند مغلوب شراب لاله گون گردد؟