غزل ۲۸۳۰ - به افسون پیر و طول امل هشیار کی گردد؟
غزل ۲۸۳۱ - سیه مست غرور از گفتگو هشیار کی گردد؟
غزل ۲۸۳۲ - دل سنگ از شکست دانه من آب می گردد
غزل ۲۸۳۴ - ز آهم بیستون سرچشمه سیماب می گردد
غزل ۲۸۳۵ - مبین گستاخ در رویش چو مشک اندود می گردد
غزل ۲۸۳۷ - ازان از سیر صحرا خاطرم خشنود می گردد
غزل ۲۸۳۹ - نسیم نوبهاران بر دماغم بار می گردد
غزل ۲۸۴۰ - سخن سنجی سرآمد در فن گفتار می گردد
غزل ۲۸۴۲ - سر هر کس که گرم از باده منصور می گردد
غزل ۲۸۴۳ - ز خط هشیار کی آن نرگس مخمور می گردد؟
غزل ۲۸۴۵ - به اندک فرصتی روشندل از جان سیر می گردد
غزل ۲۸۵۱ - خوش آن رهرو که دایم چون فلک بر خویش می گردد
غزل ۲۸۵۲ - شود چون بیش نعمت، مایه تشویش می گردد
غزل ۲۸۵۴ - به قتل هر که مایل آن دل بیباک می گردد
غزل ۲۸۵۷ - زدست تنگ بر بی برگ دنیا تنگ می گردد
غزل ۲۸۵۹ - دل از گفتار ناسنجیده بی آرام می گردد
غزل ۲۸۶۰ - دل صد پاره زان گرد می گلفام می گردد
غزل ۲۸۶۳ - زانفاس گرامی آنچه صرف آه می گردد
غزل ۲۸۶۹ - دل آسوده در زیر فلک پیدا نمی گردد
غزل ۲۸۷۰ - سفیدی پرده دار چشم خونپالا نمی گردد