غزل ۲۷۳۶ - بی غرض چون شد سخن تأثیر دیگر می دهد
غزل ۲۷۳۷ - غنچه این باغ بوی پاره دل می دهد
غزل ۲۷۴۰ - عارفان را نکهت سیب ذقن جان می دهد
غزل ۲۷۴۳ - صیقل دل فیض آه صبحگاهی می دهد
غزل ۲۷۴۶ - برگرفتی پرده از رخ گلستان آمد پدید
غزل ۲۷۴۸ - ذوق حیرانی به داد چشم خونپالا رسید
غزل ۲۷۵۰ - دل به دارالامن حیرت نه به آسانی رسید
غزل ۲۷۵۴ - پای در دامان تسلیم و رضا باید کشید
غزل ۲۷۵۵ - شوخی میخانه از محراب می باید کشید
غزل ۲۷۵۶ - در سر پل باده چون سیلاب می باید کشید
غزل ۲۷۶۴ - چون صراحی رخت در میخانه می باید کشید
غزل ۲۷۶۵ - درد را چون صاف در میخانه می باید کشید
غزل ۲۷۶۷ - دل چه تلخیهای رنگارنگ ازان دلبر کشید
غزل ۲۷۶۹ - از سرم چون شمع آخر سوز پنهان سر کشید
غزل ۲۷۷۱ - روز روشن می کند چون لاله می دل را سیاه
غزل ۲۷۷۴ - از گداز جسم، جان پاک گوهر شد سفید
غزل ۲۷۸۹ - غنی فیض از دل شب چون فقیران در نمی یابد
غزل ۲۷۹۱ - نه از روی بصیرت سایه بال هما افتد
غزل ۲۷۹۲ - مبادا بر سر من سایه بال هما افتد
غزل ۲۷۹۴ - به زهر چشم بتوان کشت دشمن را چوکار افتد