غزل ۲۹۱۷ - نظربازی که چشم پرخماری در نظر دارد
غزل ۲۹۱۸ - اگرچه هر گلی زین گلستان جای دگر دارد
غزل ۲۹۲۰ - مرا خرسندی از سامان دنیا محتشم دارد
غزل ۲۹۲۳ - مرا از لاف نه عجز سخن کوته زبان دارد
غزل ۲۹۲۷ - مرا فکر غریب آواره دایم از وطن دارد
غزل ۲۹۲۹ - اگرچه لاله من ریشه در خاک چمن دارد
غزل ۲۹۳۰ - لباس عاریت پیش از طلب انداختن دارد
غزل ۲۹۳۱ - خضر چشم حیات از آب حیوان سخن دارد
غزل ۲۹۳۲ - نفس یک پا درون خانه، یک پا در برون دارد
غزل ۲۹۳۳ - کجا پروای ما سرگشتگان آن مه جبین دارد؟
غزل ۲۹۳۵ - سر شوریده من هر نفس صد آرزو دارد
غزل ۲۹۳۷ - زچشم بد خدا آن پاک دامن را نگه دارد
غزل ۲۹۴۲ - دگر هر ذره خاکم هوای کشوری دارد
غزل ۲۹۴۹ - کجا از تیغ سرگرم محبت باک می دارد؟
غزل ۲۹۵۱ - دل بی غم نصیب از نقطه سودا نمی دارد
غزل ۲۹۵۲ - هنرور را هنر گرد غم از دل برنمی دارد
غزل ۲۹۵۳ - زآه عاشقان اندیشه ای اختر نمی دارد
غزل ۲۹۵۷ - نظر عاشق به خط زان روی انور برنمی دارد
غزل ۲۹۵۹ - دو روزی بیش جان سنگینی تن بر نمی دارد
غزل ۲۹۶۴ - به ذوق آشتی از دوستان رنجیدنی دارد