غزل ۲۹۶۸ - سبکسیر توکل کی پی هر رهنما گیرد؟
غزل ۲۹۷۰ - به حسن نقش از ان نقاش هر کس چشم برگیرد
غزل ۲۹۷۳ - دل عاشق چه لذت از بهشت جاودان گیرد؟
غزل ۲۹۷۵ - حدیث تلخ را جاهل شراب ناب می گیرد
غزل ۲۹۷۶ - به خواب آن چشم دل از عاشق ناشاد می گیرد
غزل ۲۹۷۷ - سخن رنگ اثر از سینه افگار می گیرد
غزل ۲۹۸۲ - اگرچه رنگ می گیرد زمه هر جا بود سیبی
غزل ۲۹۸۴ - غباری از بیابان جنون بالا نمی گیرد
غزل ۲۹۸۶ - تن آسانی عنان زندگانی را نمی گیرد
غزل ۲۹۸۸ - فسون صبر در دلهای پرخون در نمی گیرد
غزل ۲۹۹۲ - چه دارد عالم فانی که استغنا توانم زد؟
غزل ۲۹۹۳ - اگرچه خاکسارم بر جهان پا می توانم زد
غزل ۲۹۹۴ - به خلوت هر که رخت از حلقه جمعیت اندازد
غزل ۲۹۹۸ - شکوه عقل را بسیاری گفتار کم سازد
غزل ۳۰۰۱ - مرا پیمانه کی سیر از شراب ناب می سازد؟
غزل ۳۰۰۲ - محبت حسن را سرگرم در بیداد می سازد
غزل ۳۰۰۶ - چراغ حسن را دامان خط مستور می سازد
غزل ۳۰۰۷ - نمک داغ مرا چون مرهم کافور می سازد
غزل ۳۰۰۸ - برای رزق من گردون عبث تدبیر می سازد
غزل ۳۰۱۳ - فرنگی طلعتی کز دین مرا بیگانه می سازد