غزل ۳۰۱۴ - به داغی عشق کار مردم دیوانه می سازد
غزل ۳۰۱۶ - سرشک گرم با مژگان و چشم تر نمی سازد
غزل ۳۰۱۹ - مکن کاری که از جورت دل اندوهگین لرزد
غزل ۳۰۲۱ - به مقدار بصیرت خاطر آگاه می لرزد
غزل ۳۰۲۶ - خمار می مرا در گوشه میخانه می سوزد
غزل ۳۰۲۸ - مرا صد آه یکبار از دل صد چاک می خیزد
غزل ۳۰۳۱ - ز اشک دیده بیدرد زنگ از دل کجا خیزد؟
غزل ۳۰۳۳ - زرفتارت امان از عالم ایجاد برخیزد
غزل ۳۰۳۵ - مسیحا از سر بالین من رنجور برخیزد
غزل ۳۰۳۶ - خوشا افتاده ای کز خاک ره چالاک برخیزد
غزل ۳۰۴۲ - زرخسار تو رنگ از گلشن ایجاد می خیزد
غزل ۳۰۴۵ - مرا اسباب عشرت از دل دیوانه می خیزد
غزل ۳۰۴۷ - زدل زنگ ملال از باده احمر نمی خیزد
غزل ۳۰۴۸ - غبار غم به می از جان غم پرور نمی خیزد
غزل ۳۰۵۰ - سیاهی از دل چون گلخن ما برنمی خیزد
غزل ۳۰۵۱ - تلاش نام داری چون نگین تن در سیاهی ده
غزل ۳۰۵۲ - به کشت خشمگینان آتش از ابر بلا ریزد
غزل ۳۰۵۴ - گل اندامی که در پیراهن من خار می ریزد
غزل ۳۰۵۹ - زیاد آن ستمگر از رخ من رنگ می ریزد
غزل ۳۰۶۶ - اگر ناقص به روشن گوهری واصل تواند شد