غزل ۳۱۰۷ - دو شب از ماه نو سالی به عید امید می باشد
غزل ۳۱۱۰ - طلبکار خدا را درد دل بسیار می باشد
غزل ۳۱۱۱ - تو پنداری دل خوش در جهان بسیار می باشد
غزل ۳۱۱۳ - گل بی خار را شبنم زچشم شور می باشد
غزل ۳۱۱۴ - بهار زندگانی با خزان همدوش می باشد
غزل ۳۱۱۶ - صفا دارد جهان تا دل زکلفت پاک می باشد
غزل ۳۱۱۷ - گرفتاری به قدر رشته آمال می باشد
غزل ۳۱۲۱ - دل یکرنگ در غمخانه دنیا نمی باشد
غزل ۳۱۲۲ - بهشتی بی دماغان را به از خلوت نمی باشد
غزل ۳۱۲۳ - دل پر آرزو خالی زشور و شر نمی باشد
غزل ۳۱۲۴ - شراب بیخودی در شیشه و ساغر نمی باشد
غزل ۳۱۲۷ - نظرگاهی مرا غیر از دل روشن نمی باشد
غزل ۳۱۳۱ - زجوش مغز مستان را به سردستار می رقصد
غزل ۳۱۳۳ - خط شبرنگ از ان لعل لب گلرنگ می بالد
غزل ۳۱۳۶ - نماند بر زمین هر کس به طینت خاکسار آمد
غزل ۳۱۴۰ - شدم آسوده تا از دیده اشک لاله رنگ آمد
غزل ۳۱۴۸ - دل شیرین نمی گردد به سیل از جای خود، ورنه
غزل ۳۱۴۹ - نه هر پیمانه ای از حال خود ما را بگرداند
غزل ۳۱۵۱ - زمین را وحشی رم کرده یک کف خاک می داند
غزل ۳۱۵۴ - چه شد قدر مرا گر چرخ دون پرور نمی داند؟