غزل ۳۲۵۲ - زهر، تریاق به اکسیر مدارا گردد
غزل ۳۲۵۴ - جوهر می ز رگ ابر مثنی گردد
غزل ۳۲۵۷ - سخن عشق محال است مکرر گردد
غزل ۳۲۵۹ - هرکه باریک شد از فکر، سخنور گردد
غزل ۳۲۶۳ - که گمان داشت ز خط حسن تو زایل گردد؟
غزل ۳۲۶۴ - در واکرده، در بسته ز دربان گردد
غزل ۳۲۶۶ - دل ما کی تهی از درد به افغان گردد؟
غزل ۳۲۶۹ - سر شوریده ز تسلیم به سامان گردد
غزل ۳۲۷۰ - نفس سرکش چه خیال است به فرمان گردد؟
غزل ۳۲۷۳ - گر چنین خون دل ازان طره مشکین گردد
غزل ۳۲۷۵ - از نظر بازی من چشم سخنگو گردد
غزل ۳۲۷۶ - وقت ارباب دل آشفته به مویی گردد
غزل ۳۲۷۷ - عقده چون وقت رسد عقده گشا می گردد
غزل ۳۲۷۸ - هرکه تسلیم به فرمان قضا می گردد
غزل ۳۲۷۹ - دولت حسن ز خط زیر و زبر می گردد
غزل ۳۲۸۱ - سر ارباب جدل خرج زبان می گردد
غزل ۳۲۸۲ - راست آزرده کی از زخم زبان می گردد؟
غزل ۳۲۸۴ - آدمی پیر چو شد حرص جوان می گردد
غزل ۳۲۸۶ - صبر در عشق ز دلها سفری می گردد
غزل ۳۲۸۷ - کوه در بادیه شوق کمر می بندد