فلسفه

جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۹۵ - در جهان بی اعتباری اعتبار عاشقی است جویای تبریزی غزلیات شماره ۲۰۲ - بسکه رنگین جلوه از لخت دل شیدای ماست جویای تبریزی غزلیات شماره ۲۰۴ - هر کس محروم از جوانی است جویای تبریزی غزلیات شماره ۲۰۷ - با بال شوق در چمن قدس طایر است جویای تبریزی غزلیات شماره ۲۱۶ - ذوق درویشی ام از عالم اسباب بس است جویای تبریزی غزلیات شماره ۲۲۷ - هر دلی آیینه دار صورت اندیشه ای است جویای تبریزی غزلیات شماره ۲۳۷ - هیچ اثر از پختگی ها با زبان معلوم نیست جویای تبریزی غزلیات شماره ۲۵۲ - سرتاسر آفاق به فرمان خط اوست جویای تبریزی غزلیات شماره ۲۶۲ - کوکب به فلک زآتش پنهان که جسته است؟ جویای تبریزی غزلیات شماره ۲۶۵ - سوختن شمع شبستان زمن آموخته است جویای تبریزی غزلیات شماره ۲۹۳ - دختر رز خلف سلسلهٔ بیهوشی است جویای تبریزی غزلیات شماره ۳۰۰ - بیدلی را که گلشن داغ و چمن هامون است جویای تبریزی غزلیات شماره ۳۰۶ - عالم آب است جام می زدست ما شکست جویای تبریزی غزلیات شماره ۳۰۸ - سرمهٔ گردون به چشمم گرد راهی بیش نیست جویای تبریزی غزلیات شماره ۳۱۵ - جنس آسایش متاع کشور بیگانگی است جویای تبریزی غزلیات شماره ۳۱۸ - در مشربی که مسلک و منزل برابر است جویای تبریزی غزلیات شماره ۳۲۵ - شاهد اقبال در آغوش رندان خفته است جویای تبریزی غزلیات شماره ۳۳۱ - از لقای مه تسلی دیدهٔ مهجور نیست جویای تبریزی غزلیات شماره ۳۵۱ - هر کجا می نیست گر گلشن بود غمخانه است جویای تبریزی غزلیات شماره ۳۶۵ - به عاشقان نه از امروز بر سر جنگ است