مرگ

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۱۱۴ - اخترشناس در روش بخت من گم است نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۱۴۹ - چو نیست حد که به بالین نهیم سر گستاخ نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۱۸۸ - ذوقی ز می نزاد که صد شور و شر نشد نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۲۹۵ - خمش ز لابه که طبعش مشو شست هنوز نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۳۰۵ - سوی صحرای حقیقت برد عشقم از هوس نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۳۷۵ - هنوز عارف و عامی نداشتند نزاع نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۳۸۸ - هر که تایب گردد از می بر رخ او رنگ حیف نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۳۹۴ - نگشت دامن گردی درین بیابان چاک نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۴۹۸ - دلی دارم ازو دل ها شکسته نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۵۱۳ - دلم گداخته غم وز تنم توان رفته نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۵۱۶ - دل بر این ناخوش آشیانه منه نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۵۴۳ - بس در وفا تأمل و تأخیر می کنی نظیری نیشابوری رباعیات شماره ۱ - در هجر تو مرگ همنشینم بادا نظیری نیشابوری رباعیات شماره ۹۰ - از حسرت من حاصل دوران همه ذوق واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲ - بر سر خاک دوستان، پا نه و دیده برگشا واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۵ - نیست غیر از خط بطلان دفتر ایام را واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۶ - جوهر از تیغ زبان شد،ریخت تا دندان مرا واعظ قزوینی غزلیات شماره ۶۸ - عرق ناکرده پاک، از محفل ما شد نگار ما واعظ قزوینی غزلیات شماره ۹۹ - اوراق روز و شب همه طی شد به صد شتاب واعظ قزوینی غزلیات شماره ۱۰۵ - برخاست چون شباب و، بجایش نشست شیب