معنویت

آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۲۷۹ - از عالمش چه غم که خداوند یار اوست آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۳۲۴ - گدای میکده در دست جام جم دارد آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۳۲۶ - یک دم آن‌ را که فراغت ز دو عالم باشد آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۴۱۰ - ببر تو رخت ببستان که نوبهار آمد آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۴۵۳ - دوستان زود از این شهر کناری گیرید آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۵۰۱ - باد گل بوی سحر مژده زبستان آورد آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۵۲۶ - آفرینش را گروهی چار گوهر گفته اند آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۵۲۸ - عشق تا در خم زلف تو گرفتارم کرد آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۵۶۷ - زآن صافی صوفی زآن درد صفا پرور آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۵۸۰ - شب قدر است این یا صبح نوروز آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۵۹۶ - رفت صیاد و مرا بگذاشت تنها در قفس آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۶۲۲ - عاشق ار کامل است ایمانش آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۶۲۴ - ساقیا فصل بهار است غنیمت دانش آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۶۲۵ - ای باغبان که گفت که گل را به خار بخش آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۶۶۵ - بغیر من که فتاد است بارم اندر گل آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۶۷۰ - زلفین تو را موی بمو گشتم و دیدم آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۷۴۶ - چگونه از لب جانانه کام برگیرم آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۷۵۲ - مرده گان را از دم عیسی حیاتی تازه بود آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۷۵۹ - چندانکه وفا کردم و اظهار ارادت آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۷۷۹ - یارب که دهد آب باین تخم که کشتیم