شماره ۳۶۷ - آبروی تیغ را خونگرمی بسمل برد
شماره ۳۷۸ - چشم من ناز توتیا نکشد
شماره ۴۱۴ - کسی کز عاشقی دم زد، چه باک از دشمنی دارد
شماره ۴۶۱ - از دیر و کعبه تا به دو جانب دو خانه ماند
شماره ۴۹۸ - نسیم صبحدم از موسمی نوید دهد
شماره ۵۱۸ - ساقی دلگشای ما آمد
شماره ۵۲۹ - کرده ام در گوشه ی ایران قناعت کار خود
شماره ۵۴۷ - سرشک شوق تو آبی به جوی ما آورد
شماره ۶۳۰ - دل پی لاله رخان همچو صبا می گردد
شماره ۶۵۳ - خرم آنان که به دل راه تمنا بستند
شماره ۶۹۰ - راه شوقی نسپردم افسوس
شماره ۷۲۳ - به قدر جرم برد هرکسی ز رحمت حظ
شماره ۷۲۴ - نه می به جام و نه معشوق در کنار، چه حظ
شماره ۷۳۱ - ز تاب گل ز بس افروخت آشیانه ی مرغ
شماره ۷۴۸ - از سخن آن به که کس خاموش گردد همچو گل
شماره ۷۶۶ - ز سنگ رهگذر اندیشه ای کجا دارم
شماره ۷۶۸ - چون تنک ظرفان کجا من می ز ساغر می کشم
شماره ۷۹۰ - ز تنهایی چو مینا راز با پیمانه می گویم
شماره ۷۹۴ - ما چو مرغان قفس، زمزمه در دل داریم
شماره ۸۰۲ - چگونه زمزمه ای در چمن به کام کنم