معنویت

آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۱۷۹ - پیر مغان گشود زرحمت در سرای آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۱۸۵ - گر باد دی بگلشن دم میزند بسردی آشفتهٔ شیرازی غزلیات شماره ۱۲۳۸ - زدستم برنمی آید که از پا برکشم خاری سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲ - الهی دور دار از ما غرور بی گناهی را سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۵ - فغان که سوخت جهان بهانه گیر مرا سلیم تهرانی غزلیات شماره ۶۲ - ای قناعت مژده ای ده شاه هفت اقلیم را سلیم تهرانی غزلیات شماره ۸۶ - نیست ممکن جرعه ی آبی نباشد با نصیب سلیم تهرانی غزلیات شماره ۹۰ - نوبهار است و به جدول می رود مستانه آب سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۲۲ - آمد بهار و ابر هوادار ما شده ست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۵۴ - ز بس اشک نیازم خاکسار است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۶۰ - رسید موسم پیری و وقت عجز و نیاز است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۸۳ - مگذر ز دوستی که محبت مبارک است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۰۰ - باغبان را چشم لطف از مصلحت بر سوی ماست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۲۷ - شعله ای چون شمع من در پرده ی فانوس نیست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۵۰ - حاصل سوختگان در ره برق خطر است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۹۲ - بیا که دل ز ورق حرف کینه خواهی شست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۱۵ - شور عجبی در چمن از بلبل صبح است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۲۴ - به چشم همت من عرصه ی زمین تنگ است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۳۰ - قصه ی منصور را سر کرده است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۴۸ - شیخ است و خودآرایی بسیار و دگر هیچ