غزل ۲۹۵ - الا ای روی تو صد ماه و مهتاب
غزل ۳۰۱ - هله صدر و بدر عالم، منشین مخسب امشب
غزل ۳۰۳ - مجلسی خوش کن از آن دو پاره چوب
غزل ۳۰۴ - هیچ میدانی چه میگوید رباب
غزل ۳۱۶ - چونک درآییم به غوغای شب
غزل ۳۲۳ - آن نفسی که باخودی، یار چو خار آیدت
غزل ۳۲۵ - که دید ای عاشقان شهری که شهر نیکبختانست؟
غزل ۳۲۶ - حالت ده و حیرت ده، ای مبدع بیحالت
غزل ۳۲۷ - از دفتر عمر ما، یکتا ورقی ماندهست
غزل ۳۳۵ - همه خوف آدمی را از درون است
غزل ۳۴۱ - بیا کامروز ما را روز عیدست
غزل ۳۴۲ - مرا چون تا قیامت یار این است
غزل ۳۴۴ - به جان تو که سوگند عظیم است
غزل ۳۴۷ - قرار زندگانی آن نگارست
غزل ۳۵۵ - درین خانه کژی ای دل، گهی راست
غزل ۳۷۵ - مر عاشق را ز ره چه بیمست؟
غزل ۳۷۷ - آن را که در آخرش خری هست
غزل ۳۸۴ - عاشقان را گر چه در باطن جهانی دیگرست
غزل ۳۸۵ - خلقهای خوب تو پیشت دود بعد از وفات
غزل ۴۰۴ - هله ای آن که بخوردی سحری باده، که نوشت