ناامیدی

صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۳۰۶ - با کمال محرمی محرم ازان رخساره ام صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۳۱۴ - بس که محکم کرده در سستی بنا کاشانه ام صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۳۱۷ - نیست از عزلت غباری بر دل دیوانه ام صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۳۶۰ - غوطه در آتش زدم از آب حیوان سر زدم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۳۷۶ - تا به کی بار دل از گردون بی حاصل کشم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۴۰۰ - رشته امید را تا چند پیوندم به خلق صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۴۵۴ - لطف کن مطرب رهی سر کن که بر جا مانده ایم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۴۸۲ - ز کوشش حاصلی غیر از غبار دل نمی یابم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۵۰۵ - نه بهر آب از سوز دل بیتاب می گردم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۵۱۵ - زبان تا بود گویا، تیغ می بارید بر فرقم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۵۱۷ - ز دست خشک مرجان ناامید از بحر گردیدم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۵۳۱ - امید چرب نرمی از خسیسان جهان دارم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۵۴۹ - نیم بیدرد دایم پیچ و تاب ساکنی دارم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۵۵۱ - به دنیا دست از دامان عقبی برنمی دارم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۵۸۶ - تمتع با کمال قرب از آن رعنا نمی بینم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۶۱۰ - رفت آن روز که دامان بهار از دستم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۶۱۳ - عالم بیخبری بود بهشت آبادم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۶۱۴ - بیخودی داشت ز فکر دو جهان آزادم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۶۱۸ - قطع امید ز هجران و وصالش کردم صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۶۳۵ - تا به کی افتم و تا چند بپا برخیزم؟