ناامیدی

سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۲۲ - صاف می از دگران، لای ته شیشه ز ماست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۴۸ - بهار آمد و ما را به باغ راهی نیست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۵۸ - طالع من شد ضعیف از بس غم افلاک خورد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۷۶ - به غیر کار جفا آسمان نمی داند سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۸۳ - مرا بر حاصل کس نیست امید سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۰۳ - درد ما خسته دلان تن به مداوا ندهد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۳۱ - کامم ز جهان گوهر نایاب برآمد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۹۳ - هیچ کس یک قطره آبم غیر چشم تر نداد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۹۵ - تیغ ما آلوده ی خون کسی از کین نشد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۰۸ - کار من خراب ندانم کجا رسد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۱۳ - خودپرستند بتان، خیل خدا نشناسند سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۶۵ - آنکه چون گل غیر جام لعل دورانش نداد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۷۸ - ننگ مستی تا به کی قدر کمالم بشکند سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۸۲ - گل پی نکهت او دست دعا کرد بلند سلیم تهرانی غزلیات شماره ۶۲۱ - هر سنگ ریزه، طور تجلی نمی شود سلیم تهرانی غزلیات شماره ۶۲۸ - سحر که ناله مرا گرم چون جرس گیرد سلیم تهرانی غزلیات شماره ۶۵۷ - شد موی خضر در طلبت جابه جا سفید سلیم تهرانی غزلیات شماره ۷۱۹ - کنم برای جنون یارب از که سامان قرض سلیم تهرانی غزلیات شماره ۷۴۳ - چند باشد ز گلشن افلاک سلیم تهرانی غزلیات شماره ۷۴۵ - لاله ام، در داغ دل بسیار دارم من شریک