شمارهٔ ۴۲ - در مدح وزیر سلطان مسعود غزنوی
رباعی ۵ - در بندم از آن دو زلف بند اندر بند
غزل ۱ - ای آتش سودای تو خون کرده جگرها
غزل ۳ - خوش خوش خرامان میروی، ای شاه خوبان تا کجا
غزل ۳۱ - چه آفتی تو که کمتر غم تو هجران است
غزل ۵۷ - بس لابه که بنمودم و دلدار نپذرفت
غزل ۷۹ - هر که به سودای چون تو یار بپرداخت
غزل ۱۰۳ - عشق تو به هر دلی فرو ناید
غزل ۱۱۱ - پردهٔ نو ساخت عشق، زخمهٔ نو در فزود
غزل ۱۴۳ - دلم آخر به وصالش برسد
غزل ۱۴۶ - مرا غم تو به خمار خانه باز آورد
غزل ۱۴۷ - مکن کز چشم من بر خاک سیل آتشین خیزد
غزل ۱۷۲ - این عشق آتشینم دود از جهان برآرد
غزل ۱۸۳ - چون زلف یار گیرم دستم به یارب آید
غزل ۱۸۷ - عشقت آتش ز جان برانگیزد
غزل ۲۳۷ - گفتم آه آتشین بس کن، نه من خاک توام
غزل ۲۵۵ - خوش خوش از عشق تو جانی میکنم
غزل ۳۲۸ - کردی نخست با ما عهدی چنان که دانی
غزل ۳۳۴ - تبها کشم از هجر تو شبهای جدائی
غزل ۳۶۳ - زین نیم جان که دارم جانان چه خواست گوئی