غزل ۲۰۴ - گر گویمت که سروی سرو این چنین نباشد
غزل ۲۳۶ - توانگران که به جنب سرای درویشند
غزل ۲۳۹ - کسی که روی تو بیند نگه به کس نکند
غزل ۲۴۹ - این جا شکری هست که چندین مگسانند
غزل ۲۵۷ - از دست دوست هر چه ستانی شکر بود
غزل ۲۶۰ - من چه در پای تو ریزم که خورای تو بود
غزل ۲۶۴ - هر که مجموع نباشد به تماشا نرود
غزل ۲۷۳ - هفتهای میرود از عمر و به ده روز کشید
غزل ۲۸۶ - اگر آن عهدشکن با سر میثاق آید
غزل ۲۹۵ - خفتن عاشق یکیست بر سر دیبا و خار
غزل ۳۰۰ - یار آن بود که صبر کند بر جفای یار
غزل ۳۰۱ - هر شب اندیشه دیگر کنم و رای دگر
غزل ۳۱۵ - پیوند روح میکند این باد مشک بیز
غزل ۳۲۵ - کس ندیدهست به شیرینی و لطف و نازش
غزل ۳۳۲ - هر که سودای تو دارد چه غم از هر که جهانش
غزل ۳۳۵ - یکی را دست حسرت بر بناگوش
غزل ۳۴۱ - گرم قبول کنی ور برانی از بر خویش
غزل ۳۴۲ - یار بیگانه نگیرد هر که دارد یار خویش
غزل ۳۴۶ - مرا رسد که برآرم هزار ناله چو بلبل
غزل ۳۵۰ - من ایستادهام اینک به خدمتت مشغول