غزل ۲۷۱ - دارم از زلف سیاهش گله چندان که مپرس
غزل ۳۶۹ - ما ز یاران چشم یاری داشتیم
غزل ۱۲۷۷ - خواجه غلط کردهیی در صفت یار خویش
غزل ۱۵۸۴ - هر که گوید کان چراغ دیدهها را دیدهام
غزل ۱۷۵۲ - کون خر را نظام دین گفتم
غزل ۳۱۵۶ - در غم یار، یار بایستی
بخش ۱۲۰ - مرد زان گفتن پشیمان شد چنان
بخش ۶ - قصهٔ آن صوفی کی زن خود را بیگانهای بگرفت
بخش ۱۵۶ - حکایت آن مهمان کی زن خداوند خانه گفت کی باران فرو گرفت و مهمان در گردن ما ماند
بخش ۸۷ - سرود گفتن باربد از زبان خسرو
غزل ۳۳۳ - خطا کردی به قول دشمنان گوش
رباعی ۱۲۷ - ای کاش نکردمی نگاه از دیده
حکایت عداوت در میان دو شخص
حکایت زلیخا با یوسف (ع)
فیالموعظة
شکنج روح
غزل ۷۱۵ - سر پا برهنگانیم اندر جهان فتاده
غزل ۲۶۱ - دگر بار ای مسلمانان ستمگر گشت جانانم
غزل ۲۷۲ - نیستیم از دوریت با داغ حرمان نیستیم
غزل ۳۲۰ - چو دیدم خوار خود را از در آن بیوفا رفتم