شماره ۵۵۸ - ما را همه دم هوای یاریست ز نو
شمارهٔ ۵۰ - رباعی
شمارهٔ ۶۹ - در مصائب پیری
بخش ۳۵ - این چند سخن در باب شکایت روزگار هنگام پیری خود گوید
شماره ۲۶۳ - نی همین در نی از آن لب ناله حسرت می خورد
شماره ۱۲ - عقل را نور نماند چو شود موی سفید
شماره ۵ - دوش می رفت به صد ناز جوانی به رهی
شماره ۱۶۴ - ترسم ای مرگ نیائی تو و من پیر شوم
شماره ۹۲۹ - در جوانی قدر خود نشناختم
شماره ۸ - فلک باز از نهان خارم نهادست
شماره ۲۵ - آنچه موی از جور با ما می کند
شماره ۴۰ - چه وقت موی سیپدست روز برنایی
شماره ۲۰ - زان پیش که دل داد جوانی دادست
شماره ۷۷ - مه باتو تا درون پیرانه رود؟
شماره ۱۰۱ - سبحان الله در آن جوانی و هوس
شمارهٔ ۱۳ - در ضعف و پیری
شماره ۱۷ - تا قضا کردست در قصر بلا بانی مرا
شمارهٔ ۳۲ - مخترع
شماره ۱۰۲ - ز لفظ خواجه دنیی نصیر ملت و دین
شماره ۹۵ - اشکم نه غم زمانه خونین کرده است