فیاض لاهیجی : رباعیات
شمارهٔ ۲۳
هر کس که تعلّقش به هستی بیش است خسرو گلسرخی : خسرو گلسرخی
سرود پیوستن
باید که دوست بداریم یاران ! فایز دشتی : دوبیتیها
دوبیتی شمارهٔ ۶۶
پریرویان سلام از من رسانید سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۷۴
ای بسته به تو مهر و وفا یک عالم نهج البلاغه : غرائب
اميد به پيروزى
<strong> و في حديثه عليهالسلام </strong> كَالْيَاسِرِ اَلْفَالِجِ يَنْتَظِرُ أَوَّلَ فَوْزَةٍ مِنْ قِدَاحِهِ کلیم کاشانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۹۱
پیری رسید و موسم طبع جوان گذشت مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۳۵۱
دیدی که چه کرد آن یگانه اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شمارهٔ ۱۹
سودای تو آشنای دیرینهٔ ماست مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۰۰۵
آن دل که گم شدهست، هم از جان خویش جوی بابافغانی : غزلیات
شمارهٔ ۵۶۶
بس تازه و تری چمن آرای کیستی سلیم تهرانی : مثنویات
شمارهٔ ۸ - قضا و قدر
شنیدم روزی از خونابه نوشی نهج البلاغه : حکمت ها
ضرورت كنترل زبان
<strong> وَ قَالَ عليهالسلام </strong> اَلْكَلاَمُ فِي وَثَاقِكَ مَا لَمْ تَتَكَلَّمْ بِهِ فَإِذَا تَكَلَّمْتَ بِهِ صِرْتَ فِي وَثَاقِهِ عطار نیشابوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۷
تو را در ره خراباتی خراب است مسعود سعد سلمان : قصاید
شمارهٔ ۲۲۰ - مکاتبه با دوستان و مدح سیف الدوله محمود
سپاس ازو که مر او را بدو همی دانیم نهج البلاغه : حکمت ها
دل نبستن به دنیا
<strong> وَ قَالَ عليهالسلام </strong> يَا أَيُّهَا اَلنَّاسُ مَتَاعُ اَلدُّنْيَا حُطَامٌ مُوبِىءٌ فَتَجَنَّبُوا مَرْعَاهُ قُلْعَتُهَا أَحْظَى مِنْ طُمَأْنِينَتِهَا وَ بُلْغَتُهَا أَزْكَى مِنْ ثَرْوَتِهَا کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۸۶
گر افتدم آن ماه شبی مست بدست رهی معیری : غزلها - جلد اول
خندهٔ مستانه
با عزیزان درنیامیزد دل دیوانهام فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۵
ای یاد تو آفت سکون دل من سعدی : باب چهارم در تواضع
حکایت
شکر خندهای انگبین میفروخت فیض کاشانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۸۷۹
ایا نفسی علی الهجران نوحی
شمارهٔ ۲۳
هر کس که تعلّقش به هستی بیش است خسرو گلسرخی : خسرو گلسرخی
سرود پیوستن
باید که دوست بداریم یاران ! فایز دشتی : دوبیتیها
دوبیتی شمارهٔ ۶۶
پریرویان سلام از من رسانید سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۷۴
ای بسته به تو مهر و وفا یک عالم نهج البلاغه : غرائب
اميد به پيروزى
<strong> و في حديثه عليهالسلام </strong> كَالْيَاسِرِ اَلْفَالِجِ يَنْتَظِرُ أَوَّلَ فَوْزَةٍ مِنْ قِدَاحِهِ کلیم کاشانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۹۱
پیری رسید و موسم طبع جوان گذشت مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۳۵۱
دیدی که چه کرد آن یگانه اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شمارهٔ ۱۹
سودای تو آشنای دیرینهٔ ماست مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۰۰۵
آن دل که گم شدهست، هم از جان خویش جوی بابافغانی : غزلیات
شمارهٔ ۵۶۶
بس تازه و تری چمن آرای کیستی سلیم تهرانی : مثنویات
شمارهٔ ۸ - قضا و قدر
شنیدم روزی از خونابه نوشی نهج البلاغه : حکمت ها
ضرورت كنترل زبان
<strong> وَ قَالَ عليهالسلام </strong> اَلْكَلاَمُ فِي وَثَاقِكَ مَا لَمْ تَتَكَلَّمْ بِهِ فَإِذَا تَكَلَّمْتَ بِهِ صِرْتَ فِي وَثَاقِهِ عطار نیشابوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۷
تو را در ره خراباتی خراب است مسعود سعد سلمان : قصاید
شمارهٔ ۲۲۰ - مکاتبه با دوستان و مدح سیف الدوله محمود
سپاس ازو که مر او را بدو همی دانیم نهج البلاغه : حکمت ها
دل نبستن به دنیا
<strong> وَ قَالَ عليهالسلام </strong> يَا أَيُّهَا اَلنَّاسُ مَتَاعُ اَلدُّنْيَا حُطَامٌ مُوبِىءٌ فَتَجَنَّبُوا مَرْعَاهُ قُلْعَتُهَا أَحْظَى مِنْ طُمَأْنِينَتِهَا وَ بُلْغَتُهَا أَزْكَى مِنْ ثَرْوَتِهَا کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۸۶
گر افتدم آن ماه شبی مست بدست رهی معیری : غزلها - جلد اول
خندهٔ مستانه
با عزیزان درنیامیزد دل دیوانهام فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲۵
ای یاد تو آفت سکون دل من سعدی : باب چهارم در تواضع
حکایت
شکر خندهای انگبین میفروخت فیض کاشانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۸۷۹
ایا نفسی علی الهجران نوحی