صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۵۰ - خرابی باعث تعمیر باشد بینوایی را
خرابی باعث تعمیر باشد بینوایی را مفاتیح الجنان : مفاتیح الجنان
فضیلت زیارت رسول خدا(ص) و حضرت زهرا(ع) و ائمه بقیع(ع)
آگاه باش که در حق همۀ مردم به ویژه حاجیان مستحب مؤکد است، مشرّف شدن به زیارت روضه ی مطهّره و آستانه منوّره ی فخر عالمیان حضرت سید المرسلین محمّد بن عبدالله(صلوات الله وسلامه علیه) و ترک زیارت آن حضرت، سبب جفا در حق او در قیامت است و شیخ شهید فرموده: اگر مردم زیارت آن جناب را ترک کنند، بر امام است که ایشان را برای رفتن به زیارت آن حضرت مجبور کند، زیرا ترک زیارت آن حضرت انگیزۀ جفای حرام است. جمالالدین عبدالرزاق : قصاید
شمارهٔ ۱۱۵ - استاد جمال الدین در جواب نگاشته
ای کلک نقشبند تو آرایش جهان قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۵۲۶ - گر عارض دلبرم بود گندمگون
گر عارض دلبرم بود گندمگون بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۸۲۸ - سر تاراج گلشن داشت سرو فتنه بالایش
سر تاراج گلشن داشت سرو فتنه بالایش صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۹ - رسانیده است حسن او به جایی بی وفایی را
رسانیده است حسن او به جایی بی وفایی را قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۴۱۴ - شبهای دراز رفت و خوابی نه هنوز
شبهای دراز رفت و خوابی نه هنوز صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۱۱۳ - مکن با خاکساران سرکشی درروزگار خط
مکن با خاکساران سرکشی درروزگار خط مولوی : غزلیات
غزل ۲۷۰۶ - چه دلشادم به دلدار خدایی
چه دِلْشادم به دِلْدارِ خدایی محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۴۰۱ - ز کج بینی به زلفت نسبت چین ختن کردم
ز کج بینی به زلفت نسبت چین ختن کردم شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۳۲۰ - درد عشقش دوای جان من است
درد عشقش دوای جان من است حافظ : غزلیات
غزل ۴۴۰ - سحر با باد میگفتم حدیث آرزومندی
سحر با باد میگفتم حدیث آرزومندی طغرل احراری : غزلیات
شماره ۲۲۹ - تا به منشور سخن سرمشق طغرا گشته ام
تا به منشور سخن سرمشق طغرا گشته ام جامی : اعتقادنامه
بخش ۱۸ - اشارت به معجزات انبیا علیهم السلام
خرق عادات از نبی و ولی عطار نیشابوری : سی فصل
بخش ۹ - بدان کانسان کامل انبیا بود
بدان کانسان کامل انبیا بود صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۸۷ - زیر شمشیر حوادث پای بر جاییم ما
زیر شمشیر حوادث پای بر جاییم ما الهامی کرمانشاهی : خیابان دوم
بخش ۶۰ - رفتن ح – باردیگر به میدان
دو زلف ازکمندش دلاویزتر زرتشت : وندیدا
فرگرد بیست و دوم
بخش یکم 1 اهوره مزدا به سپیتمان زرتشت چنین گفت : من ـ اهوره مزدا ، دادار آفرینش نیک ـ بدان هنگام که این سرای را ساختم ، چنان کردم که چشم اندازی زیبا و درخشان داشته باشد . 2 پس ، آن نا اشون هرزه در من نگریست . اهریمن ناشون هرزه ، آن مرگ آفرین ، به پتیارگی خویش بیماری پدید آورد . ای منثره ی ورجاوند ! فرّه مندترین مینویان ! تو مرا به درمان بخشی یاور باش. 3 من به پاداش این درمان بخشی ، ترا هزار توسن تیز تک بادپای می بخشم . من این بادپایان را پیشکش سوک ی نیک اشون مزدا آفریده می کنم . من به پاداش این درمان بخشی ، ترا هزار اشتر بلند کوهان تیز تک بادپای می بخشم . من این بادپایان را پیشکش سوک ی نیک اشون مزداآفریده می کنم . 4 من به پاداش این درمان بخشی ، ترا هزار گاو نیرومند جوان خرمایی رنگ می بخشم . من این گاوان را پیشکش سوک ی نیک اشون مدا آفریده می کنم . من به پاداش این درمان بخشی ، ترا هزار سر از همه ی گونه های ستوران کوچک می بخشم . من این ستوران را پیشکش سوک ی نیک اشون مزدا آفریده می کنم . 5 من با نیایش نیک ورجاوند ترا آفرین می گویم ؛ نیایشی دوستانه و ورجاوند که نیازمندان را بی نیاز و بی نیازان را بی نیاز تر می کند ؛ نیایشی که بیماران را به یاری می آید و تندرستی دیگر باره می بخشد . 6 منثره ی ورجاوند ـ فرّه مندترین مینویان ـ در پاسخ به من گفت : چگونه ترا به درمان بخشی یاور باشم ؟ چگونه بیماری را از تو دور کنم ؟ بخش دوم 7 دادار اهوره مزدا ایزد نریو سنگ را فرا خواند و بدو گفت : ای نریو سنگ ! ای پیک ایزدی ! شتابان به سرای ایریمن رو و او را چنین بگوی : 8 چنین گفت ترا اهوره مزدای اشون : من ـ اهوره مزدا ، آفریدگار آفرینش نیک ـ . . . ( بند 1) 9 پس ، آن ناشون هرزه در من نگریست . اهریمن نا اشون هرزه ، آن مرگ آفرین ، به پتیارگی خویش بیماری پدید آورد . ای ایریمن بسیار پسندیده ! تو مرا به درمان بخشی یاور باش . 10-12 ..............................................................................................................................................................................................................................................................................................( بند های 3-5) بخش سوم 13 نریو سنگ ، پیک ایزدی ، فرمانبرداری گفتار اهوره مزدا را شتابان به سرای ایریمن رفت و او را چنین گفت : 14-18 ............................................................................................................................................................................................................................................................................( بند های 8 و 9 و 3 و 4 و 5 ) بخش چهارم 19 ایریمن بسیار پسندیده بی درنگ ، شتابان و آرزومندانه به سوی کوه پرسشهای ایزدی ، به سوی جنگل های پرسش ایزدی رفت . 20 ایریمن بسیار پسندیده ، نه نریان با خود برد . ایریمن بسیار پسندیده ، نه اشتر با خود برد . ایریمن بسیار پسندیده ، نه گاو با خود برد . ایریمن بسیار پسندیده ، نه ستور کوچک با خود برد . ایریمن بسیار پسندیده ، نه شاخه چوب با خود برد و نه شیار بر زمین کشید . 21-25 ........................................................................................................................................................................................................................................................( بندهای 9-14 فر 20 و بندهای 19-23 فر 21 ) صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۶۷۸ - عمر را سازد دو بالا، دیدن بالای او
عمر را سازد دو بالا، دیدن بالای او قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۳۵۱ - چرخم چو ز کشمیر به لاهور کشید
چرخم چو ز کشمیر به لاهور کشید
غزل ۴۵۰ - خرابی باعث تعمیر باشد بینوایی را
خرابی باعث تعمیر باشد بینوایی را مفاتیح الجنان : مفاتیح الجنان
فضیلت زیارت رسول خدا(ص) و حضرت زهرا(ع) و ائمه بقیع(ع)
آگاه باش که در حق همۀ مردم به ویژه حاجیان مستحب مؤکد است، مشرّف شدن به زیارت روضه ی مطهّره و آستانه منوّره ی فخر عالمیان حضرت سید المرسلین محمّد بن عبدالله(صلوات الله وسلامه علیه) و ترک زیارت آن حضرت، سبب جفا در حق او در قیامت است و شیخ شهید فرموده: اگر مردم زیارت آن جناب را ترک کنند، بر امام است که ایشان را برای رفتن به زیارت آن حضرت مجبور کند، زیرا ترک زیارت آن حضرت انگیزۀ جفای حرام است. جمالالدین عبدالرزاق : قصاید
شمارهٔ ۱۱۵ - استاد جمال الدین در جواب نگاشته
ای کلک نقشبند تو آرایش جهان قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۵۲۶ - گر عارض دلبرم بود گندمگون
گر عارض دلبرم بود گندمگون بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۸۲۸ - سر تاراج گلشن داشت سرو فتنه بالایش
سر تاراج گلشن داشت سرو فتنه بالایش صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۹ - رسانیده است حسن او به جایی بی وفایی را
رسانیده است حسن او به جایی بی وفایی را قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۴۱۴ - شبهای دراز رفت و خوابی نه هنوز
شبهای دراز رفت و خوابی نه هنوز صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۱۱۳ - مکن با خاکساران سرکشی درروزگار خط
مکن با خاکساران سرکشی درروزگار خط مولوی : غزلیات
غزل ۲۷۰۶ - چه دلشادم به دلدار خدایی
چه دِلْشادم به دِلْدارِ خدایی محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۴۰۱ - ز کج بینی به زلفت نسبت چین ختن کردم
ز کج بینی به زلفت نسبت چین ختن کردم شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۳۲۰ - درد عشقش دوای جان من است
درد عشقش دوای جان من است حافظ : غزلیات
غزل ۴۴۰ - سحر با باد میگفتم حدیث آرزومندی
سحر با باد میگفتم حدیث آرزومندی طغرل احراری : غزلیات
شماره ۲۲۹ - تا به منشور سخن سرمشق طغرا گشته ام
تا به منشور سخن سرمشق طغرا گشته ام جامی : اعتقادنامه
بخش ۱۸ - اشارت به معجزات انبیا علیهم السلام
خرق عادات از نبی و ولی عطار نیشابوری : سی فصل
بخش ۹ - بدان کانسان کامل انبیا بود
بدان کانسان کامل انبیا بود صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۸۷ - زیر شمشیر حوادث پای بر جاییم ما
زیر شمشیر حوادث پای بر جاییم ما الهامی کرمانشاهی : خیابان دوم
بخش ۶۰ - رفتن ح – باردیگر به میدان
دو زلف ازکمندش دلاویزتر زرتشت : وندیدا
فرگرد بیست و دوم
بخش یکم 1 اهوره مزدا به سپیتمان زرتشت چنین گفت : من ـ اهوره مزدا ، دادار آفرینش نیک ـ بدان هنگام که این سرای را ساختم ، چنان کردم که چشم اندازی زیبا و درخشان داشته باشد . 2 پس ، آن نا اشون هرزه در من نگریست . اهریمن ناشون هرزه ، آن مرگ آفرین ، به پتیارگی خویش بیماری پدید آورد . ای منثره ی ورجاوند ! فرّه مندترین مینویان ! تو مرا به درمان بخشی یاور باش. 3 من به پاداش این درمان بخشی ، ترا هزار توسن تیز تک بادپای می بخشم . من این بادپایان را پیشکش سوک ی نیک اشون مزدا آفریده می کنم . من به پاداش این درمان بخشی ، ترا هزار اشتر بلند کوهان تیز تک بادپای می بخشم . من این بادپایان را پیشکش سوک ی نیک اشون مزداآفریده می کنم . 4 من به پاداش این درمان بخشی ، ترا هزار گاو نیرومند جوان خرمایی رنگ می بخشم . من این گاوان را پیشکش سوک ی نیک اشون مدا آفریده می کنم . من به پاداش این درمان بخشی ، ترا هزار سر از همه ی گونه های ستوران کوچک می بخشم . من این ستوران را پیشکش سوک ی نیک اشون مزدا آفریده می کنم . 5 من با نیایش نیک ورجاوند ترا آفرین می گویم ؛ نیایشی دوستانه و ورجاوند که نیازمندان را بی نیاز و بی نیازان را بی نیاز تر می کند ؛ نیایشی که بیماران را به یاری می آید و تندرستی دیگر باره می بخشد . 6 منثره ی ورجاوند ـ فرّه مندترین مینویان ـ در پاسخ به من گفت : چگونه ترا به درمان بخشی یاور باشم ؟ چگونه بیماری را از تو دور کنم ؟ بخش دوم 7 دادار اهوره مزدا ایزد نریو سنگ را فرا خواند و بدو گفت : ای نریو سنگ ! ای پیک ایزدی ! شتابان به سرای ایریمن رو و او را چنین بگوی : 8 چنین گفت ترا اهوره مزدای اشون : من ـ اهوره مزدا ، آفریدگار آفرینش نیک ـ . . . ( بند 1) 9 پس ، آن ناشون هرزه در من نگریست . اهریمن نا اشون هرزه ، آن مرگ آفرین ، به پتیارگی خویش بیماری پدید آورد . ای ایریمن بسیار پسندیده ! تو مرا به درمان بخشی یاور باش . 10-12 ..............................................................................................................................................................................................................................................................................................( بند های 3-5) بخش سوم 13 نریو سنگ ، پیک ایزدی ، فرمانبرداری گفتار اهوره مزدا را شتابان به سرای ایریمن رفت و او را چنین گفت : 14-18 ............................................................................................................................................................................................................................................................................( بند های 8 و 9 و 3 و 4 و 5 ) بخش چهارم 19 ایریمن بسیار پسندیده بی درنگ ، شتابان و آرزومندانه به سوی کوه پرسشهای ایزدی ، به سوی جنگل های پرسش ایزدی رفت . 20 ایریمن بسیار پسندیده ، نه نریان با خود برد . ایریمن بسیار پسندیده ، نه اشتر با خود برد . ایریمن بسیار پسندیده ، نه گاو با خود برد . ایریمن بسیار پسندیده ، نه ستور کوچک با خود برد . ایریمن بسیار پسندیده ، نه شاخه چوب با خود برد و نه شیار بر زمین کشید . 21-25 ........................................................................................................................................................................................................................................................( بندهای 9-14 فر 20 و بندهای 19-23 فر 21 ) صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۶۷۸ - عمر را سازد دو بالا، دیدن بالای او
عمر را سازد دو بالا، دیدن بالای او قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۳۵۱ - چرخم چو ز کشمیر به لاهور کشید
چرخم چو ز کشمیر به لاهور کشید