صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۱۲۲ - در کشاکش از زبان آتشین بودم چو شمع
در کشاکش از زبان آتشین بودم چو شمع
مولوی : غزلیات
غزل ۹ - من از کجا، پند از کجا؟ باده بگردان ساقیا
من از کجا، پَنْد از کجا؟ باده بِگَردان ساقیا
صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۴۱۹ - تا در ره مقصود به تشویش نیفتی
تا در ره مقصود به تشویش نیفتی
جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۲۱۴ - بی او هجوم غم دل بی کینه را شکست
بی او هجوم غم دل بی کینه را شکست
قوامی رازی : دیوان اشعار
شمارهٔ ۴۲ - در مدح قوام الدین ابوالقاسم ناصربن علی گزینی انسابادی گوید دراین مدیحه اشارت به وفات سلطان محمود و تسلیت برای سلطان سنجر نیز هست
ایا در حکم تو کرده جهانبان
امیرشاهی سبزواری : رباعیات
شماره ۶ - در ماتم تو دهر بسی شیون کرد
در ماتم تو دهر بسی شیون کرد
غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۲۰۰ - ای شوق به ما عربده بسیار میاموز
ای شوق به ما عربده بسیار میاموز
ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۵۶ - ای پسر در ضبط آنچت هست جهدی مینمای
ای پسر در ضبط آنچت هست جهدی مینمای
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۳۳۵ - هر لحظه ترا حسن به صد رنگ برآرد
هر لحظه ترا حسن به صد رنگ برآرد
محیط قمی : هفت شهر عشق
شمارهٔ ۵۱ - در میلاد سعادت بنیاد امام زمان علیه السلام
نوبهار فرّخ آمد، نوبت بستان بود
میرزا حبیب خراسانی : غزلیات
شماره ۱۱۲ - شیخناشب تا سحر مست و خراب از باده بود
شیخناشب تا سحر مست و خراب از باده بود
ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٢۶١ - چند گوئی که دولت و دولت
چند گوئی که دولت و دولت
اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۹۵۴ - با هرگل نورسته که برخاست نشستیم
با هرگل نورسته که برخاست نشستیم
اثیر اخسیکتی : غزلیات
شماره ۱۸۶ - سوزی است مرا در دل دانی که چسان سوزی
سوزی است مرا در دل دانی که چسان سوزی
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۵۹ - پروای خط مشکین آن دلرباندارد
پروای خط مشکین آن دلرباندارد
سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۵۲۵ - زبار عشق توام طالب سبکساری
زبار عشق توام طالب سبکساری
ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٧۶٩ - گر حال نیک خواهی فرزند را همیشه
گر حال نیک خواهی فرزند را همیشه
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۱۴۳۸ - راهیم و رهنمائیم هم رهرویم و همراه
راهیم و رهنمائیم هم رهرویم و همراه
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۸۴۴ - باش در ذکر خدا دایم اگر جویایی
باش در ذکر خدا دایم اگر جویایی
جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۳۱ - در هند که دیده را غبارش مددی است
در هند که دیده را غبارش مددی است