مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۴۰
تا باد سعادت ز محمد خبر افکند سحاب اصفهانی : قصاید
شمارهٔ ۱۷
یاران حذر از بلای نوبه نهج البلاغه : حکمت ها
ضرورت عمل گرايى
<strong> وَ قَالَ عليه‌السلام </strong> لاَ تَجْعَلُوا عِلْمَكُمْ جَهْلاً وَ يَقِينَكُمْ شَكّاً إِذَا عَلِمْتُمْ فَاعْمَلُوا وَ إِذَا تَيَقَّنْتُمْ فَأَقْدِمُوا صائب تبریزی : مطالع
شمارهٔ ۴۰۹
زبان در کام کش تا خامشان را همزبان بینی جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۷۲
سوز دل در غم عشق تو گواه است مرا عطار نیشابوری : اشترنامه
برآمدن بر منبر وحدت از راه دل
یک زمان ای روح روحانی قدس عطار نیشابوری : اشترنامه
در علو مرتبه انسان
ای نموده جسم و جان از کاینات مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۳۷
برانید برانید که تا باز نمانید سهراب سپهری : شرق اندوه
و چه تنها
ای درخور اوج ! آواز تو در کوه سحر، و گیاهی به نماز. کمال خجندی : مقطعات
شمارهٔ ۸۸
جواب گفته های ما به تبریز جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۵۵۰
دولت کسی ز پهلوی حسنت هوس کند جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۵۸۲
رنگ حسن گل رخان هند را چون ریختند جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۵۸
دل می بردم غنچهٔ خندان تو جتی صفای اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۴
ای طایر قدوسی بر تن متن و تنها جهان ملک خاتون : دیوان اشعار
دیباچهٔ دیوان
شکر و سپاس و حمد بی قیاس حضرت خالقی را جل جلاله و عم نواله که آدمی را به شرف نطق و فصاحت و کمال فضل و بلاغت بر دیگر مخلوقات تفاخر بخشید. صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۵۶۹
دل آسوده ای داری مپرس از صبر و آرامم اهلی شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۱۱
سایه صفت ز ماه خود میل وصال میکنم جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۷۷۷
بود از سوز دلم هر قطره خون در تن چراغ ادیب الممالک : غزلیات
شمارهٔ ۱۱۴
شمس و قمرم سجده نمودند سحرگاه جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۵۹۱
باز دل زآتش سودای تو درمی گیرد