همام تبریزی : غزلیات
شماره ۶۴ - نباتت بر لب شکر برآمد
نباتت بر لب شکر برآمد ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۵۴ - از کوی حیات تا در مرگ
از کوی حیات تا در مرگ حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۳۸۹ - کس نداند که مرا با که سر وکار افتاد
کس نداند که مرا با که سر وکار افتاد اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۷۷۷ - نظری گر ز سر لطف به کارم کردی
نظری گر ز سر لطف به کارم کردی حافظ : قطعات
قطعه ۲۸ - به روز شنبهٔ سادس ز ماه ذی الحجه
به روز شنبهٔ سادس ز ماه ذی الحجه محیط قمی : هفت شهر عشق
شمارهٔ ۶۳ - و له ایضاً: عَلَیهِ الرَّحمَه
یاد آیدم چو محنت ایام سخت خویش اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
به آن بالی که بخشیدی ، پریدم
به آن بالی که بخشیدی ، پریدم نشاط اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۶۳ - بی عشق کس بدوست نیابد ره وصول
بی عشق کس بدوست نیابد ره وصول صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۷۰۶ - به آه برق عنان من آسمان تنگ است
به آه برق عنان من آسمان تنگ است شاه نعمتالله ولی : قطعات
قطعه ۹۷ - پیدا شده در عالم آن نور جمال او
پیدا شده در عالم آن نور جمال او رهی معیری : غزلها - جلد اول
داغ تنهایی
آن قدر با آتش دل ساختم تا سوختم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۱۱ - نه غم خار و نه اندیشه خارا دارند
نه غم خار و نه اندیشه خارا دارند ادیب الممالک : مقطعات
شماره ۱۵۶ - ای ز قسطنطین به دارالمک ایران تاخته
ای ز قسطنطین به دارالمک ایران تاخته صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۳۸۹ - بخیال ماه رویت بودم ز ضعف حالی
بخیال ماه رویت بودم ز ضعف حالی امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۸۱ - بتان که شیوه جور و ستیز میجویند
بتان که شیوه جور و ستیز میجویند پروین اعتصامی : مثنویات، تمثیلات و مقطعات
جولای خدا
کاهلی در گوشهای افتاد سست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۷ - آهوان را در کمند آورد چشم پاک ما
آهوان را در کمند آورد چشم پاک ما مولوی : دفتر پنجم
بخش ۱۷۴ - رسیدن گوهر از دست به دست آخر دور به ایاز و کیاست ایاز و مقلد ناشدن او ایشان را و مغرور ناشدن او به گال و مال دادن شاه و خلعتها و جامگیها افزون کردن و مدح عقل مخطان کردن به مکر و امتحان که کی روا باشد مقلد را مسلمان داشتن مسلمان باشد اما نادر باشد کی مقلد ازین امتحانها به سلامت بیرون آید کی ثبات بینایان ندارد الا من عصم الله زیرا حق یکیست و آن را ضد بسیار غلطافکن و مشابه حق مقلد چون آن ضد را نشناسد از آن رو حق را نشناخته باشد اما حق با آن ناشناخت او چو او را به عنایت نگاه دارد آن ناشناخت او را زیان ندارد
ای اَیاز اکنون نگویی کین گُهَر هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۱۷۷ - غم نیست، گر ز داغ تو می سوزدم جگر
غم نیست، گر ز داغ تو می سوزدم جگر رشیدالدین میبدی : ۳۷- سورة الصافات - مکیة
۱ - النوبة الثالثة
قوله: بِسْمِ اللَّهِ اسم عزیز شفیع المذنبین جوده، بلاء المهیمین مقصوده، ضیاء الموحدین عهوده، سلوة المحزونین ذکره، حرفة المستمیحین شکره، کلمة عزیزة عزّ لسان ذکرها، و اعزّ منه روح احبّها، و اعزّ منه سرّ شهدها، لیس کل من قصدها وجدها، و لا کلّ من وجدها بقى معها.
شماره ۶۴ - نباتت بر لب شکر برآمد
نباتت بر لب شکر برآمد ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۵۴ - از کوی حیات تا در مرگ
از کوی حیات تا در مرگ حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۳۸۹ - کس نداند که مرا با که سر وکار افتاد
کس نداند که مرا با که سر وکار افتاد اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۷۷۷ - نظری گر ز سر لطف به کارم کردی
نظری گر ز سر لطف به کارم کردی حافظ : قطعات
قطعه ۲۸ - به روز شنبهٔ سادس ز ماه ذی الحجه
به روز شنبهٔ سادس ز ماه ذی الحجه محیط قمی : هفت شهر عشق
شمارهٔ ۶۳ - و له ایضاً: عَلَیهِ الرَّحمَه
یاد آیدم چو محنت ایام سخت خویش اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
به آن بالی که بخشیدی ، پریدم
به آن بالی که بخشیدی ، پریدم نشاط اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۶۳ - بی عشق کس بدوست نیابد ره وصول
بی عشق کس بدوست نیابد ره وصول صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۷۰۶ - به آه برق عنان من آسمان تنگ است
به آه برق عنان من آسمان تنگ است شاه نعمتالله ولی : قطعات
قطعه ۹۷ - پیدا شده در عالم آن نور جمال او
پیدا شده در عالم آن نور جمال او رهی معیری : غزلها - جلد اول
داغ تنهایی
آن قدر با آتش دل ساختم تا سوختم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۱۱ - نه غم خار و نه اندیشه خارا دارند
نه غم خار و نه اندیشه خارا دارند ادیب الممالک : مقطعات
شماره ۱۵۶ - ای ز قسطنطین به دارالمک ایران تاخته
ای ز قسطنطین به دارالمک ایران تاخته صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۳۸۹ - بخیال ماه رویت بودم ز ضعف حالی
بخیال ماه رویت بودم ز ضعف حالی امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۸۱ - بتان که شیوه جور و ستیز میجویند
بتان که شیوه جور و ستیز میجویند پروین اعتصامی : مثنویات، تمثیلات و مقطعات
جولای خدا
کاهلی در گوشهای افتاد سست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۵۷ - آهوان را در کمند آورد چشم پاک ما
آهوان را در کمند آورد چشم پاک ما مولوی : دفتر پنجم
بخش ۱۷۴ - رسیدن گوهر از دست به دست آخر دور به ایاز و کیاست ایاز و مقلد ناشدن او ایشان را و مغرور ناشدن او به گال و مال دادن شاه و خلعتها و جامگیها افزون کردن و مدح عقل مخطان کردن به مکر و امتحان که کی روا باشد مقلد را مسلمان داشتن مسلمان باشد اما نادر باشد کی مقلد ازین امتحانها به سلامت بیرون آید کی ثبات بینایان ندارد الا من عصم الله زیرا حق یکیست و آن را ضد بسیار غلطافکن و مشابه حق مقلد چون آن ضد را نشناسد از آن رو حق را نشناخته باشد اما حق با آن ناشناخت او چو او را به عنایت نگاه دارد آن ناشناخت او را زیان ندارد
ای اَیاز اکنون نگویی کین گُهَر هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۱۷۷ - غم نیست، گر ز داغ تو می سوزدم جگر
غم نیست، گر ز داغ تو می سوزدم جگر رشیدالدین میبدی : ۳۷- سورة الصافات - مکیة
۱ - النوبة الثالثة
قوله: بِسْمِ اللَّهِ اسم عزیز شفیع المذنبین جوده، بلاء المهیمین مقصوده، ضیاء الموحدین عهوده، سلوة المحزونین ذکره، حرفة المستمیحین شکره، کلمة عزیزة عزّ لسان ذکرها، و اعزّ منه روح احبّها، و اعزّ منه سرّ شهدها، لیس کل من قصدها وجدها، و لا کلّ من وجدها بقى معها.