نظامی گنجوی : مخزن الاسرار
بخش ۳۸ - مقالت دهم در نمودار آخرالزمان
ای فلک آهستهتر این دور چند امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۸۵۳ - ای همرهان که آگه از آن رفته منید
ای همرهان که آگه از آن رفته منید خیام : رباعیات
رباعی ۹ - اکنون که گل سعادتت پربار است
اکنون که گل سعادتت پربار است حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۶۲ - جام پر جان کن بیاور ساقیا
جام پر جان کن بیاور ساقیا عطار نیشابوری : بخش چهارم
(۳) حکایت پادشاه که از سپاه بگریخت
در افتادند در شهری سپاهی صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۸۴۷ - بوسه هر چند که در کیش محبّت کفر است
بوسه هر چند که در کیش محبّت کفر است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۱۳۹ - جمعی که بار درد تو بر دل نهاده اند
جمعی که بار درد تو بر دل نهاده اند حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۸۹۳ - دلبرا شیفته ی قامت و بالای توام
دلبرا شیفته ی قامت و بالای توام فردوسی : پادشاهی خسرو پرویز
بخش ۳۷ - بخراد برزین بفرمود شاه
بخراد برزین بفرمود شاه نظامی گنجوی : مخزن الاسرار
بخش ۳۹ - داستان عیسی
پای مسیحا که جهان مینبشت انوری : قصاید
قصیده ۷۶ - ای در ضمان عدل تو معمور بحر و بر
ای در ضمان عدل تو معمور بحر و بر خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۵۱۰ - پندم به چه عقل میدهد پیر
پندم به چه عقل میدهد پیر سنایی غزنوی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴۳ - در پاسخ پرسش سلطان سنجر دربارهٔ مذهب
کار عاقل نیست در دل مهر دلبر داشتن امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۳۹۵ - با این جمال روی صنم دیدنم خطاست
با این جمال روی صنم دیدنم خطاست عطار نیشابوری : باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد
شماره ۴۱ - ای دل دیدی که هر که شد زنده بمُرد
ای دل دیدی که هر که شد زنده بمُرد خیام : رباعیات
رباعی ۱۲۵ - بر مفرش خاک خفتگان میبینم
بر مفرش خاک خفتگان میبینم غزالی : رکن چهارم - رکن منجیات
بخش ۹۱ - مقام سیم
بدان که هر سبب که قطعی یا عالی است از راه آن برخاستن شرط نیست در توکل بلکه اگر متوکل در خانه بندد و قفل برنهد تا دزد کالا نبرد توکل باطل نشود و اگر سلاح برگیرد و از خصم حذر کند هم چنین و اگر حبه برگیرد تا در راه سرما نیاید همچنین. و اگر سیر خورد مثلا تا حرارت باطن در راه اثر سرما کمتر کند، این چنین اسباب دقیق مناقض توکل بود همچون داغ و افسون، اما آنچه از اسباب ظاهر است دست بداشتن آن شرط نیست. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۱۲۲ - روشنگر آیینه دلها دم صبح است
روشنگر آیینه دلها دم صبح است حزین لاهیجی : خرابات
بخش ۱۳ - شرمندگی از ستایشگران
شنیدم که صاحبدلی پاک دلق اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۱۴۳ - دل کز پی آب و نان در آتش نبود
دل کز پی آب و نان در آتش نبود
بخش ۳۸ - مقالت دهم در نمودار آخرالزمان
ای فلک آهستهتر این دور چند امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۸۵۳ - ای همرهان که آگه از آن رفته منید
ای همرهان که آگه از آن رفته منید خیام : رباعیات
رباعی ۹ - اکنون که گل سعادتت پربار است
اکنون که گل سعادتت پربار است حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۶۲ - جام پر جان کن بیاور ساقیا
جام پر جان کن بیاور ساقیا عطار نیشابوری : بخش چهارم
(۳) حکایت پادشاه که از سپاه بگریخت
در افتادند در شهری سپاهی صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۸۴۷ - بوسه هر چند که در کیش محبّت کفر است
بوسه هر چند که در کیش محبّت کفر است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۱۳۹ - جمعی که بار درد تو بر دل نهاده اند
جمعی که بار درد تو بر دل نهاده اند حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۸۹۳ - دلبرا شیفته ی قامت و بالای توام
دلبرا شیفته ی قامت و بالای توام فردوسی : پادشاهی خسرو پرویز
بخش ۳۷ - بخراد برزین بفرمود شاه
بخراد برزین بفرمود شاه نظامی گنجوی : مخزن الاسرار
بخش ۳۹ - داستان عیسی
پای مسیحا که جهان مینبشت انوری : قصاید
قصیده ۷۶ - ای در ضمان عدل تو معمور بحر و بر
ای در ضمان عدل تو معمور بحر و بر خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۵۱۰ - پندم به چه عقل میدهد پیر
پندم به چه عقل میدهد پیر سنایی غزنوی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴۳ - در پاسخ پرسش سلطان سنجر دربارهٔ مذهب
کار عاقل نیست در دل مهر دلبر داشتن امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۳۹۵ - با این جمال روی صنم دیدنم خطاست
با این جمال روی صنم دیدنم خطاست عطار نیشابوری : باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد
شماره ۴۱ - ای دل دیدی که هر که شد زنده بمُرد
ای دل دیدی که هر که شد زنده بمُرد خیام : رباعیات
رباعی ۱۲۵ - بر مفرش خاک خفتگان میبینم
بر مفرش خاک خفتگان میبینم غزالی : رکن چهارم - رکن منجیات
بخش ۹۱ - مقام سیم
بدان که هر سبب که قطعی یا عالی است از راه آن برخاستن شرط نیست در توکل بلکه اگر متوکل در خانه بندد و قفل برنهد تا دزد کالا نبرد توکل باطل نشود و اگر سلاح برگیرد و از خصم حذر کند هم چنین و اگر حبه برگیرد تا در راه سرما نیاید همچنین. و اگر سیر خورد مثلا تا حرارت باطن در راه اثر سرما کمتر کند، این چنین اسباب دقیق مناقض توکل بود همچون داغ و افسون، اما آنچه از اسباب ظاهر است دست بداشتن آن شرط نیست. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۱۲۲ - روشنگر آیینه دلها دم صبح است
روشنگر آیینه دلها دم صبح است حزین لاهیجی : خرابات
بخش ۱۳ - شرمندگی از ستایشگران
شنیدم که صاحبدلی پاک دلق اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۱۴۳ - دل کز پی آب و نان در آتش نبود
دل کز پی آب و نان در آتش نبود
