صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۸۳۹ - ز راستی نبود خجلتی گشاده جبین را
ز راستی نبود خجلتی گشاده جبین را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۸۳۸ - ز موج خویش بود تازیانه ریگ روان را
ز موج خویش بود تازیانه ریگ روان را مولوی : غزلیات
غزل ۲۶۸۸ - صلا ای صوفیان کامروز باری
صَلا ای صوفیان کِامْروز باری امام سجاد علیهالسلام : صحیفه سجادیه
دعای ۴۰ ) دعا به وقت یاد مرگ
وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ إِذَا نُعِيَ إِلَيْهِ مَيِّتٌ ، أَوْ ذَكَرَ الْمَوْتَ طغرل احراری : غزلیات
شماره ۱۵۲ - بود آن روز که چشمم به رخت باز شود
بود آن روز که چشمم به رخت باز شود مولوی : غزلیات
غزل ۳۱۸۵ - عزیزی و کریم و لطف داری
عزیزیّ و کَریم و لُطفْ داری مولوی : غزلیات
غزل ۱۱۲ - ز روی توست عید آثار ما را
زِ رویِ توست عید آثارْ ما را نظامی گنجوی : خسرو و شیرین
بخش ۲۴ - گریختن شیرین از نزد مهین بانو به مداین
چو برزد بامدادان خازن چین صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۸۱۳ - تسکین ندهد خوردن می سوز درون را
تسکین ندهد خوردن می سوز درون را خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۵۷۵ - شمیم باغ بهشتست با نسیم عراق
شمیم باغ بهشتست با نسیم عراق سعیدا : غزلیات
شماره ۳۳۷ - ز ما کسی که نهان کرده روی خویش نماید
ز ما کسی که نهان کرده روی خویش نماید اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۵۶۵ - عالم شب و روزیست درین حادثه گاه
عالم شب و روزیست درین حادثه گاه امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۵۹۰ - گر یار به دل درون نباشد
گر یار به دل درون نباشد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۳۲ - کرده ام نذر که از دست سبو نگذارم
کرده ام نذر که از دست سبو نگذارم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۷۶۱ - دود از نهاد خلق برآرد گزند ما
دود از نهاد خلق برآرد گزند ما اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۵۳۵ - چون گل روی تو را آتش می تاب دهد
چون گل روی تو را آتش می تاب دهد امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۵۸۵ - از رنگ رخت قمر توان کرد
از رنگ رخت قمر توان کرد جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۹۵ - ای آنکه دلت گشته ز امساک تو خون
ای آنکه دلت گشته ز امساک تو خون سعدی : باب اول در سیرت پادشاهان
حکایت ۱۲ - یکی از ملوکِ بیانصاف پارسایی را پرسید؛ از عبادتها کدام فاضلتر است؟
یکی از ملوکِ بیانصاف پارسایی را پرسید؛ از عبادتها کدام فاضلتر است؟ گفت: تو را خوابِ نیمروز تا در آن، یکنفس خلق را نیازاری. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۷۵۵ - از نان و آب نیست بقا و ثبات ما
از نان و آب نیست بقا و ثبات ما
غزل ۸۳۹ - ز راستی نبود خجلتی گشاده جبین را
ز راستی نبود خجلتی گشاده جبین را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۸۳۸ - ز موج خویش بود تازیانه ریگ روان را
ز موج خویش بود تازیانه ریگ روان را مولوی : غزلیات
غزل ۲۶۸۸ - صلا ای صوفیان کامروز باری
صَلا ای صوفیان کِامْروز باری امام سجاد علیهالسلام : صحیفه سجادیه
دعای ۴۰ ) دعا به وقت یاد مرگ
وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ إِذَا نُعِيَ إِلَيْهِ مَيِّتٌ ، أَوْ ذَكَرَ الْمَوْتَ طغرل احراری : غزلیات
شماره ۱۵۲ - بود آن روز که چشمم به رخت باز شود
بود آن روز که چشمم به رخت باز شود مولوی : غزلیات
غزل ۳۱۸۵ - عزیزی و کریم و لطف داری
عزیزیّ و کَریم و لُطفْ داری مولوی : غزلیات
غزل ۱۱۲ - ز روی توست عید آثار ما را
زِ رویِ توست عید آثارْ ما را نظامی گنجوی : خسرو و شیرین
بخش ۲۴ - گریختن شیرین از نزد مهین بانو به مداین
چو برزد بامدادان خازن چین صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۸۱۳ - تسکین ندهد خوردن می سوز درون را
تسکین ندهد خوردن می سوز درون را خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۵۷۵ - شمیم باغ بهشتست با نسیم عراق
شمیم باغ بهشتست با نسیم عراق سعیدا : غزلیات
شماره ۳۳۷ - ز ما کسی که نهان کرده روی خویش نماید
ز ما کسی که نهان کرده روی خویش نماید اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۵۶۵ - عالم شب و روزیست درین حادثه گاه
عالم شب و روزیست درین حادثه گاه امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۵۹۰ - گر یار به دل درون نباشد
گر یار به دل درون نباشد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۳۲ - کرده ام نذر که از دست سبو نگذارم
کرده ام نذر که از دست سبو نگذارم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۷۶۱ - دود از نهاد خلق برآرد گزند ما
دود از نهاد خلق برآرد گزند ما اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۵۳۵ - چون گل روی تو را آتش می تاب دهد
چون گل روی تو را آتش می تاب دهد امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۵۸۵ - از رنگ رخت قمر توان کرد
از رنگ رخت قمر توان کرد جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۹۵ - ای آنکه دلت گشته ز امساک تو خون
ای آنکه دلت گشته ز امساک تو خون سعدی : باب اول در سیرت پادشاهان
حکایت ۱۲ - یکی از ملوکِ بیانصاف پارسایی را پرسید؛ از عبادتها کدام فاضلتر است؟
یکی از ملوکِ بیانصاف پارسایی را پرسید؛ از عبادتها کدام فاضلتر است؟ گفت: تو را خوابِ نیمروز تا در آن، یکنفس خلق را نیازاری. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۷۵۵ - از نان و آب نیست بقا و ثبات ما
از نان و آب نیست بقا و ثبات ما