سیف فرغانی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۳۶ - هر که در عشق نمیرد به بقایی نرسد
هر که در عشق نمیرد به بقایی نرسد
سیف فرغانی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۱۱ - تبارک‌الله از آن روی دلستان که توراست
تبارک‌الله از آن روی دلستان که توراست
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۱۴۰ - ساقی از میخانه عالمتاب می آید برون
ساقی از میخانه عالمتاب می آید برون
عطار نیشابوری : بخش پنجم
(۱) حکایت شبلی با مرد نانوا
مگر بودست جائی نانوائی
فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۲۲ - دلا هنوز امیدی به چشم تر داریم
دلا هنوز امیدی به چشم تر داریم
امیرعلیشیر نوایی : رباعیات
شماره ۳۴ - هر چیز رسد ز اهل دوران مخروش
هر چیز رسد ز اهل دوران مخروش
باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۲۱ - با یک سر موی تو اگر پیوند است
با یک سر موی تو اگر پیوند است
سیف فرغانی : قصاید و قطعات (گزیدهٔ ناقص)
شماره ۵۷ - ملک دنیا و مردمان در وی
ملک دنیا و مردمان در وی
اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۳۰ - صد خانه ز خوناب دلم ویران است
صد خانه ز خوناب دلم ویران است
سیف فرغانی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۱۹ - کیست کاندر دو جهان عاشق دیدار تو نیست
کیست کاندر دو جهان عاشق دیدار تو نیست
سیف فرغانی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۳۵ - نگار من چو اندر من نظر کرد
نگار من چو اندر من نظر کرد
خاقانی : قطعات
شماره ۲۶۵ - منکوب طبعم آوخ و منکوس طالعم
منکوب طبعم آوخ و منکوس طالعم
فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۷۷ - من رنجور را یک دم نپرسد یار چتوان کرد؟
من رنجور را یک دم نپرسد یار چتوان کرد؟
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۱۲۷۴ - قدمی نه به خلوت یاران
قدمی نه به خلوت یاران
ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۳۱۴ - زهی ملک لطافت را وجودت نازنین شاهی
زهی ملک لطافت را وجودت نازنین شاهی
هجویری : بابٌ ذکر ائمّتهم مِنْ أتباعِ التّابعین
۶۳- ابوالقاسم ابراهیم بن محمّد بن محمویه النّصرآبادی، رضی اللّه عنه
و منهم: مبارز صف صوفیان، و معبر احوال عارفان،ابوالقاسم ابراهیم ابن محمدبن محمویه النّصرآبادی، رضی اللّه عنه
فضولی : مقطعات
شماره ۴۲ - فضیلت نسب و اصل خارج ذاتست
فضیلت نسب و اصل خارج ذاتست
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۷۴۰ - باز عشق آمد و دیوانگیم پیش آمد
باز عشق آمد و دیوانگیم پیش آمد
صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۲۵۶ - دل سیاه ارباب غیرت را ز منت می شود
دل سیاه ارباب غیرت را ز منت می شود
خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات ۱۶۳ - الهی تا آموختن را آموختم، آموخته را جمله بسوختم، اندوخته را بر انداختم و انداخته
الهی تا آموختن را آموختم، آموخته را جمله بسوختم، اندوخته را بر انداختم و انداخته را بیندوختم نیست را بفروختم تا هست را بیفروختم.