جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۲۱۶
خط آزادی است دل را خط مرغوب لبت
رضی‌الدین آرتیمانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۸۷
نه رسم دیر و نه آئین کعبه میدانی
جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۴
از عکس تو شد گرم طپش تا دل دریا
حزین لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۲۴۴
چون صبح به بر، دیدهٔ من پیرهنی داشت
واعظ قزوینی : غزلیات
شمارهٔ ۴۳۰
نبود دعا فلک سیر، الا بپای اخلاص
نورعلیشاه : بخش اول
شمارهٔ ۱۳۶
دربرم یار دلنواز آمد
جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۹۴۲
خضر نتوانست نرد عشق آسان باختن
واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شمارهٔ ۹۰
ما را چو باز طایر دل پای بست تست
ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شمارهٔ ٣۴١
کسی بمدح و ثنای برادران عزیز
جامی : سبحة‌الابرار
بخش ۱۱۰ - حکایت صوفی و اعرابی که غلام وی به حسن حدی شتران وی را هلاک کرده بود
صوفیی راه یقین می پیمود
اهلی شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۷۰۹
فیروزی بخت همه کس لعل تو بخشید
جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۲۱۴
باغ خوش از سبزه و ز سنبل از آنهم خوشتر است
جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۶۲۰
آمدی چون چشم روزن دیده بیخواب از تو شد
مولوی : دفتر چهارم
بخش ۸۳ - قصهٔ آن آبگیر و صیادان و آن سه ماهی یکی عاقل و یکی نیم عاقل وان دگر مغرور و ابله مغفل لاشی و عاقبت هر سه
قصهٔ آن آبگیراست ای عنود
جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۱۹۹
تا هوای شمع رویت در سر پروانه است
عطار نیشابوری : وصلت نامه
الحکایت و الرموز و شرح حال آن جوان که عزم کعبه کرد
بود برنائی بغایت ماهرو
رشیدالدین میبدی : ۲۹- سورة العنکبوت- مکّیّة
۲ - النوبة الاولى
قوله تعالى: أَ وَ لَمْ یَرَوْا کَیْفَ یُبْدِئُ اللَّهُ الْخَلْقَ نمى‏بینند که اللَّه چون در مى‏گیرد کار و چون مى‏آفریند آفریده و از نیست هست میکند ثُمَّ یُعِیدُهُ آن گه باز ایشان را از خاک بیرون آرد إِنَّ ذلِکَ عَلَى اللَّهِ یَسِیرٌ (۱۹) و آن بر خداى آسانست.
انوری : مقطعات
شمارهٔ ۳۱۴ - تعریف شراب کند
غذای روح بود بادهٔ رحیق‌الحق
بابافغانی : غزلیات
شمارهٔ ۵۶۲
تا کی نشان خویش بظلمت فرو بری
جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۶۴۶
غنچه مانند این دهن باشد