ادیب الممالک : قصاید
شمارهٔ ۲۴ - بشهر قم پس از تسطیح راه فرماید
ایا نگار دل آویز ترک شهرآشوب کمال خجندی : غزلیات
شماره ۴۷۱ - غبار خاک در او چو در خیال آرید
غبار خاک در او چو در خیال آرید ابوالحسن فراهانی : قطعات
شماره ۳۹ - مال دنیا سایه است و اهل دنیا آفتاب
مال دنیا سایه است و اهل دنیا آفتاب جامی : دفتر اول
بخش ۲۷ - حکایت آن غوری که در مناره پنهان شده بود و فریاد می کرد که مرا مجویید که من اینجا نیستم
روستایی ز دست باران جست ابوسعید ابوالخیر : ابیات پراکنده
تکه ۳ - کار چون بسته شود بگشایدا
کار چون بسته شود بگشایدا نظامی گنجوی : خردنامه
بخش ۱۷ - احوال سقراط با اسکندر
مغنی بدان ساز تیمار سوز نورعلیشاه : بخش اول
شماره ۲۲۹ - جز یار در بزم جهان دلدار کو دلدار کو
جز یار در بزم جهان دلدار کو دلدار کو شاه نعمتالله ولی : قصاید
قصیده ۲۳ - عاشقانه گر بیابی جام جم
عاشقانه گر بیابی جام جم ابوسعید ابوالخیر : ابیات پراکنده
تکه ۵ - به حق هر دو گیسوی محمد
به حق هر دو گیسوی محمد شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۴۵۲ - درد میکش که تا دوا یابی
درد میکش که تا دوا یابی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۹۷۷ - عیب نادان در زمان خامشی گویاترست
عیب نادان در زمان خامشی گویاترست غروی اصفهانی : غزلیات
شماره ۴۹ - ای که ز خوبی نصیب یافته حد نصاب
ای که ز خوبی نصیب یافته حد نصاب عنصری بلخی : بحر متقارب
شماره ۳۷ - ترا هست محشر رسول حجاز
ترا هست محشر رسول حجاز اسدی توسی : گرشاسپنامه
پند دادن اثرط گرشاسب را
بدو گفت کز بدگمان برگسل خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات ۱۴۴ - الهی آب عنایت تو بسنگ رسید، سنگ بار گرفت، از سنگ میوه رُست میوه طعم و مزه گرفت.
الهی آب عنایت تو بسنگ رسید، سنگ بار گرفت، از سنگ میوه رُست میوه طعم و مزه گرفت. پروردگارا یاد تو دل را زنده کرد و تخم مهر افگند، درخت شادی رویانید و میوه آزادی داد. عثمان مختاری : شهریارنامه
بخش ۷۳ - بند پاره کردن مضراب دیو و رفتن از بند شهریار گوید
ستمکاره مضراب در زیر بند مولوی : غزلیات
غزل ۲۶۹۰ - چو عشق آمد که جان با من سپاری؟
چو عشق آمد که جان با من سپاری؟ ملکالشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۷۵ - مرع دستانسرای
توگویی مگر مرغ دستانسرای صامت بروجردی : کتاب المراثی و المصائب
شمارهٔ ۳۱ - ورود آل عصمت به زمین کربلا
در ماریه خیمه چو شه جن و بشر زد صائب تبریزی : مطالع
شماره ۴۶۹ - ما از لب خامش ز سخن داد گرفتیم
ما از لب خامش ز سخن داد گرفتیم
شمارهٔ ۲۴ - بشهر قم پس از تسطیح راه فرماید
ایا نگار دل آویز ترک شهرآشوب کمال خجندی : غزلیات
شماره ۴۷۱ - غبار خاک در او چو در خیال آرید
غبار خاک در او چو در خیال آرید ابوالحسن فراهانی : قطعات
شماره ۳۹ - مال دنیا سایه است و اهل دنیا آفتاب
مال دنیا سایه است و اهل دنیا آفتاب جامی : دفتر اول
بخش ۲۷ - حکایت آن غوری که در مناره پنهان شده بود و فریاد می کرد که مرا مجویید که من اینجا نیستم
روستایی ز دست باران جست ابوسعید ابوالخیر : ابیات پراکنده
تکه ۳ - کار چون بسته شود بگشایدا
کار چون بسته شود بگشایدا نظامی گنجوی : خردنامه
بخش ۱۷ - احوال سقراط با اسکندر
مغنی بدان ساز تیمار سوز نورعلیشاه : بخش اول
شماره ۲۲۹ - جز یار در بزم جهان دلدار کو دلدار کو
جز یار در بزم جهان دلدار کو دلدار کو شاه نعمتالله ولی : قصاید
قصیده ۲۳ - عاشقانه گر بیابی جام جم
عاشقانه گر بیابی جام جم ابوسعید ابوالخیر : ابیات پراکنده
تکه ۵ - به حق هر دو گیسوی محمد
به حق هر دو گیسوی محمد شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۴۵۲ - درد میکش که تا دوا یابی
درد میکش که تا دوا یابی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۹۷۷ - عیب نادان در زمان خامشی گویاترست
عیب نادان در زمان خامشی گویاترست غروی اصفهانی : غزلیات
شماره ۴۹ - ای که ز خوبی نصیب یافته حد نصاب
ای که ز خوبی نصیب یافته حد نصاب عنصری بلخی : بحر متقارب
شماره ۳۷ - ترا هست محشر رسول حجاز
ترا هست محشر رسول حجاز اسدی توسی : گرشاسپنامه
پند دادن اثرط گرشاسب را
بدو گفت کز بدگمان برگسل خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات ۱۴۴ - الهی آب عنایت تو بسنگ رسید، سنگ بار گرفت، از سنگ میوه رُست میوه طعم و مزه گرفت.
الهی آب عنایت تو بسنگ رسید، سنگ بار گرفت، از سنگ میوه رُست میوه طعم و مزه گرفت. پروردگارا یاد تو دل را زنده کرد و تخم مهر افگند، درخت شادی رویانید و میوه آزادی داد. عثمان مختاری : شهریارنامه
بخش ۷۳ - بند پاره کردن مضراب دیو و رفتن از بند شهریار گوید
ستمکاره مضراب در زیر بند مولوی : غزلیات
غزل ۲۶۹۰ - چو عشق آمد که جان با من سپاری؟
چو عشق آمد که جان با من سپاری؟ ملکالشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۷۵ - مرع دستانسرای
توگویی مگر مرغ دستانسرای صامت بروجردی : کتاب المراثی و المصائب
شمارهٔ ۳۱ - ورود آل عصمت به زمین کربلا
در ماریه خیمه چو شه جن و بشر زد صائب تبریزی : مطالع
شماره ۴۶۹ - ما از لب خامش ز سخن داد گرفتیم
ما از لب خامش ز سخن داد گرفتیم
