فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۸۳ - کس جان ز زخم خنجر مژگان نمیبرد
کس جان ز زخم خنجر مژگان نمیبرد حزین لاهیجی : صفیر دل
بخش ۷ - حکایت طفلی که ماری در دست داشت و تشبیه دنیا به آن
یکی طفل دیدم به شوق و شعف اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۷ - جان بخشی یی که با لب لعل تو ای پری است
جان بخشی یی که با لب لعل تو ای پری است سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۷۵۵ - شب ز مستی شور در بزم شراب انداختیم
شب ز مستی شور در بزم شراب انداختیم غروی اصفهانی : مدایح و مراثی الامام موسی بن جعفر الکاظم علیه السلام
شمارهٔ ۳ - فی رثاء ابی الحسن موسی سلام الله علیه
زندانیان عشق چه شب را سحر کنند انوری : مقطعات
شماره ۵۹ - عاقلا از سر جهان برخیز
عاقلا از سر جهان برخیز فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۴۵ - گر جام میی داری عزم لبِجویی کن
گر جام میی داری عزم لبِجویی کن نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۳۲۳ - به اختیار تو در باختم ارادت خویش
به اختیار تو در باختم ارادت خویش امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۰۱۶ - بیا ساقی و می در ده که گل در بوستان آمد
بیا ساقی و می در ده که گل در بوستان آمد شاه نعمتالله ولی : دوبیتیها
دوبیتی ۲۲۰ - باده می نوش و جام را می بین
باده می نوش و جام را می بین هاتف اصفهانی : ماده تاریخها
شماره ۳۹ - حیف از فاطمه آن نخل جوان
حیف از فاطمه آن نخل جوان اهلی شیرازی : معمیات
بخش ۲۴ - حالی
نشد از آه و ناله احباب شیخ بهایی : نان و پنیر
بخش ۱۲ - فی التکلیف والشوق
هان، مدان بیگار تکلیفان عام حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۹۴۰ - بوی بهار آمده ست و وقت گل ستان
بوی بهار آمده ست و وقت گل ستان امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۶۶۴ - باز ترک مست من آهنگ بازی می کند
باز ترک مست من آهنگ بازی می کند یغمای جندقی : بخش دوم
شمارهٔ ۴ - از قول سیدی اردستانی به اردستان نوشته
گرامی برادر من، دیری است پیمان نامه نگاری فراموش است، و خامه شیوا سخن از پرسش روزگار دور افتادگان خاموش. با آنها که از راه خویش بر ما پیشی و بیشی ندارند هر روزت پیک و پیام است، و شمارخیز و راه انجام، بهر گامی اندر نامه در راه است و نامه رسان بر گذرگاه. مگر ما که یکباره از یاد شدیم و خاک آسا در تاختگاه نامهربانی بر باد. سرگرانی تا چند، دل نگرانی تا کی؟ با این همه سردی که با من کردی، و گرمی که بادگران آوردی، همچنانت بدل دوستدارم و از جان خریدار. بی امید یک پاسخ خروارها نگارش کنم و اگر هوش دهی یا پنبه در گوش نهی، خرمن ها گزارش. صامت بروجردی : مختصری از اشعار افصح الشعراء (میرزا حاجب بروجردی)
شمارهٔ ۶ - فی المرثیه
یا حسین ای جان فدای نام غم افزای تو فخرالدین عراقی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲ - در مدح شیخ بهاء الدین زکریا ملتانی
لاح صباح الوصال در شموس القراب امام خمینی : رباعیات
رسوای تو
پروانه ی شمعِ رُخِ زیبای توام شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۲۸۲ - از ما مکن کنار که مائیم در میان
از ما مکن کنار که مائیم در میان
شماره ۲۸۳ - کس جان ز زخم خنجر مژگان نمیبرد
کس جان ز زخم خنجر مژگان نمیبرد حزین لاهیجی : صفیر دل
بخش ۷ - حکایت طفلی که ماری در دست داشت و تشبیه دنیا به آن
یکی طفل دیدم به شوق و شعف اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۷ - جان بخشی یی که با لب لعل تو ای پری است
جان بخشی یی که با لب لعل تو ای پری است سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۷۵۵ - شب ز مستی شور در بزم شراب انداختیم
شب ز مستی شور در بزم شراب انداختیم غروی اصفهانی : مدایح و مراثی الامام موسی بن جعفر الکاظم علیه السلام
شمارهٔ ۳ - فی رثاء ابی الحسن موسی سلام الله علیه
زندانیان عشق چه شب را سحر کنند انوری : مقطعات
شماره ۵۹ - عاقلا از سر جهان برخیز
عاقلا از سر جهان برخیز فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۴۵ - گر جام میی داری عزم لبِجویی کن
گر جام میی داری عزم لبِجویی کن نظیری نیشابوری : غزلیات
شماره ۳۲۳ - به اختیار تو در باختم ارادت خویش
به اختیار تو در باختم ارادت خویش امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۰۱۶ - بیا ساقی و می در ده که گل در بوستان آمد
بیا ساقی و می در ده که گل در بوستان آمد شاه نعمتالله ولی : دوبیتیها
دوبیتی ۲۲۰ - باده می نوش و جام را می بین
باده می نوش و جام را می بین هاتف اصفهانی : ماده تاریخها
شماره ۳۹ - حیف از فاطمه آن نخل جوان
حیف از فاطمه آن نخل جوان اهلی شیرازی : معمیات
بخش ۲۴ - حالی
نشد از آه و ناله احباب شیخ بهایی : نان و پنیر
بخش ۱۲ - فی التکلیف والشوق
هان، مدان بیگار تکلیفان عام حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۹۴۰ - بوی بهار آمده ست و وقت گل ستان
بوی بهار آمده ست و وقت گل ستان امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۶۶۴ - باز ترک مست من آهنگ بازی می کند
باز ترک مست من آهنگ بازی می کند یغمای جندقی : بخش دوم
شمارهٔ ۴ - از قول سیدی اردستانی به اردستان نوشته
گرامی برادر من، دیری است پیمان نامه نگاری فراموش است، و خامه شیوا سخن از پرسش روزگار دور افتادگان خاموش. با آنها که از راه خویش بر ما پیشی و بیشی ندارند هر روزت پیک و پیام است، و شمارخیز و راه انجام، بهر گامی اندر نامه در راه است و نامه رسان بر گذرگاه. مگر ما که یکباره از یاد شدیم و خاک آسا در تاختگاه نامهربانی بر باد. سرگرانی تا چند، دل نگرانی تا کی؟ با این همه سردی که با من کردی، و گرمی که بادگران آوردی، همچنانت بدل دوستدارم و از جان خریدار. بی امید یک پاسخ خروارها نگارش کنم و اگر هوش دهی یا پنبه در گوش نهی، خرمن ها گزارش. صامت بروجردی : مختصری از اشعار افصح الشعراء (میرزا حاجب بروجردی)
شمارهٔ ۶ - فی المرثیه
یا حسین ای جان فدای نام غم افزای تو فخرالدین عراقی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲ - در مدح شیخ بهاء الدین زکریا ملتانی
لاح صباح الوصال در شموس القراب امام خمینی : رباعیات
رسوای تو
پروانه ی شمعِ رُخِ زیبای توام شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۲۸۲ - از ما مکن کنار که مائیم در میان
از ما مکن کنار که مائیم در میان
