صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۴۵ - دلم به طرهٔ پرچین یار افتد و خیزد
دلم به طرهٔ پرچین یار افتد و خیزد مولوی : غزلیات
غزل ۳۰۲۹ - اه که دلم برد غمزههای نگاری
اه که دلم برد غمزههای نگاری کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۶۰ - دور از خداست خواجه مگر بی ارادت است
دور از خداست خواجه مگر بی ارادت است کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۵۷ - دلم بدان که تو میخوانیش غلام خوش است
دلم بدان که تو میخوانیش غلام خوش است ملکالشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۲۸، ۲۹
اندر خوردن با مردم همچشمی و پیکار مکن، مردم را مزن. ملکالشعرای بهار : جنگ تهمورث با دیوها
تدبیر پری بانو
شبرسید و مهر روشن شد نهان مولوی : غزلیات
غزل ۱۹۰۲ - چرا منکر شدی ای میر کوران؟
چرا منکر شدی ای میر کوران؟ بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۵۴۶ - زندگانی در جگرخار است و در پا سوزن است
زندگانی در جگرخار است و در پا سوزن است فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۲۱۲ - تا حریفان بر در میخانه ماوا کردهاند
تا حریفان بر در میخانه ماوا کردهاند طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۱۹ - آنکه پیوسته به رویت نگرانست، منم
آنکه پیوسته به رویت نگرانست، منم مولوی : غزلیات
غزل ۱۴۹۶ - چه دیدم خواب شب، کامروز مستم؟
چه دیدم خواب شب، کامروز مستم؟ ملکالشعرای بهار : تصنیفها
عروس گل (در افشاری و رهاب - هنگام رفع حجاب)
بند اول جامی : یوسف و زلیخا
بخش ۱۴ - رفتن رسول از سوی پدر زلیخا به جانب عزیز مصر
زلیخا داشت از دل بر جگر داغ ملکالشعرای بهار : تصنیفها
باد صبا (در دستگاه شوشتری)
۱ جامی : سلسلةالذهب
بخش ۱۱ - گفتار در ختم دفتر اول از کتاب سلسلةالذهب
چون شد این اعتقادنامه درست نهج البلاغه : خطبه ها
خطبه الزهراء
و من خطبة له عليهالسلام في بيان قدرة اللّه و انفراده بالعظمة و أمر البعث بلند اقبال : غزلیات
شماره ۱۹ - دردا که هیچکس نبود دادرس مرا
دردا که هیچکس نبود دادرس مرا حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۲۲۹ - چه عیشها دگر اصحاب را کزین سفرست
چه عیشها دگر اصحاب را کزین سفرست نشاط اصفهانی : مفردات
شماره ۲ - ز دردش مردم و آگه نشد، خوشوقت بیماری
ز دردش مردم و آگه نشد، خوشوقت بیماری مولوی : غزلیات
غزل ۷۸۶ - آن که عکس رخ او راه ثریا بزند
آن که عکس رخ او راه ثریا بزند
شماره ۲۴۵ - دلم به طرهٔ پرچین یار افتد و خیزد
دلم به طرهٔ پرچین یار افتد و خیزد مولوی : غزلیات
غزل ۳۰۲۹ - اه که دلم برد غمزههای نگاری
اه که دلم برد غمزههای نگاری کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۶۰ - دور از خداست خواجه مگر بی ارادت است
دور از خداست خواجه مگر بی ارادت است کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۵۷ - دلم بدان که تو میخوانیش غلام خوش است
دلم بدان که تو میخوانیش غلام خوش است ملکالشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۲۸، ۲۹
اندر خوردن با مردم همچشمی و پیکار مکن، مردم را مزن. ملکالشعرای بهار : جنگ تهمورث با دیوها
تدبیر پری بانو
شبرسید و مهر روشن شد نهان مولوی : غزلیات
غزل ۱۹۰۲ - چرا منکر شدی ای میر کوران؟
چرا منکر شدی ای میر کوران؟ بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۵۴۶ - زندگانی در جگرخار است و در پا سوزن است
زندگانی در جگرخار است و در پا سوزن است فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۲۱۲ - تا حریفان بر در میخانه ماوا کردهاند
تا حریفان بر در میخانه ماوا کردهاند طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۱۹ - آنکه پیوسته به رویت نگرانست، منم
آنکه پیوسته به رویت نگرانست، منم مولوی : غزلیات
غزل ۱۴۹۶ - چه دیدم خواب شب، کامروز مستم؟
چه دیدم خواب شب، کامروز مستم؟ ملکالشعرای بهار : تصنیفها
عروس گل (در افشاری و رهاب - هنگام رفع حجاب)
بند اول جامی : یوسف و زلیخا
بخش ۱۴ - رفتن رسول از سوی پدر زلیخا به جانب عزیز مصر
زلیخا داشت از دل بر جگر داغ ملکالشعرای بهار : تصنیفها
باد صبا (در دستگاه شوشتری)
۱ جامی : سلسلةالذهب
بخش ۱۱ - گفتار در ختم دفتر اول از کتاب سلسلةالذهب
چون شد این اعتقادنامه درست نهج البلاغه : خطبه ها
خطبه الزهراء
و من خطبة له عليهالسلام في بيان قدرة اللّه و انفراده بالعظمة و أمر البعث بلند اقبال : غزلیات
شماره ۱۹ - دردا که هیچکس نبود دادرس مرا
دردا که هیچکس نبود دادرس مرا حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۲۲۹ - چه عیشها دگر اصحاب را کزین سفرست
چه عیشها دگر اصحاب را کزین سفرست نشاط اصفهانی : مفردات
شماره ۲ - ز دردش مردم و آگه نشد، خوشوقت بیماری
ز دردش مردم و آگه نشد، خوشوقت بیماری مولوی : غزلیات
غزل ۷۸۶ - آن که عکس رخ او راه ثریا بزند
آن که عکس رخ او راه ثریا بزند
