عطار نیشابوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۷۴۰
ماه را در مشک پنهان کردهای رشیدالدین میبدی : ۱۶- سورة النحل- مکیه
۱ - النوبة الاولى
«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ» بنام خداوند بخشاینده مهربان. مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۴۰
مستی سلامت میکند پنهان پیامت میکند رشیدالدین میبدی : ۲۵- سورة الفرقان- مکیة
۱ - النوبة الاولى
قوله تعالى: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان. نیر تبریزی : لآلی منظومه
بخش ۲۲ - ایضا
چون کاروان دشت بلا ره بشام کرد حکیم نزاری : غزلیات
شمارهٔ ۳۴۸
گرمرا در بی هشی با دوست کاری رفت رفت واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شمارهٔ ۹۱
حسن بیان مجوی ز ما دلشکستگان قدسی مشهدی : رباعیات
شمارهٔ ۴۷۴
آن شوخ که دل به جلوه او دادم سلمان ساوجی : جمشید و خورشید
بخش ۱۰۲ - رباعی
از رنگ بیاض رویت ای رشک قمر سید حسن غزنوی : ترجیعات
شمارهٔ ۱۷ - در مدح منتخب الملک حسن احمد گوید
ای در آبدار نهان کرده در شکر مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۷۸۵
گر من از اسرار عشقش، نیک دانا بودمی سید حسن غزنوی : رباعیات
شمارهٔ ۱۰۱
سبحان الله در آن جوانی و هوس امیر معزی : قصاید
شمارهٔ ۲۰۷
مستی و عاشقی و جوانی و نوبهار جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۷
هر که را نیست ز جانان خبری بی خبر است کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۳۵۰
شاید که دلم میل بسوی تو کند بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۸۶
هرکجا تسلیم بندد بر میان شمشیر را رشیدالدین میبدی : ۱۰- سورة یونس - مکیة
۵ - النوبة الاولى
قوله تعالى: وَ مِنْهُمْ مَنْ یَسْتَمِعُونَ إِلَیْکَ و از ایشان کساناند که مىنیوشند بتو أَ فَأَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ تو هیچ توانى که کران را شنوایى وَ لَوْ کانُوا لا یَعْقِلُونَ (۴۲) ایشان که کرانند نتوانند که دریابند. عطار نیشابوری : باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار
شمارهٔ ۱۵
یک حاجت بیدلی روا مینکنند حزین لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۷
رهی ندارم بغیرکویت، الیک رجعی، لدیک زلفا صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت شمارهٔ ۱۱۱۶
فیض در بیخبری بود چو هشیار شدم
غزل شمارهٔ ۷۴۰
ماه را در مشک پنهان کردهای رشیدالدین میبدی : ۱۶- سورة النحل- مکیه
۱ - النوبة الاولى
«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ» بنام خداوند بخشاینده مهربان. مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۴۰
مستی سلامت میکند پنهان پیامت میکند رشیدالدین میبدی : ۲۵- سورة الفرقان- مکیة
۱ - النوبة الاولى
قوله تعالى: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان. نیر تبریزی : لآلی منظومه
بخش ۲۲ - ایضا
چون کاروان دشت بلا ره بشام کرد حکیم نزاری : غزلیات
شمارهٔ ۳۴۸
گرمرا در بی هشی با دوست کاری رفت رفت واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شمارهٔ ۹۱
حسن بیان مجوی ز ما دلشکستگان قدسی مشهدی : رباعیات
شمارهٔ ۴۷۴
آن شوخ که دل به جلوه او دادم سلمان ساوجی : جمشید و خورشید
بخش ۱۰۲ - رباعی
از رنگ بیاض رویت ای رشک قمر سید حسن غزنوی : ترجیعات
شمارهٔ ۱۷ - در مدح منتخب الملک حسن احمد گوید
ای در آبدار نهان کرده در شکر مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۷۸۵
گر من از اسرار عشقش، نیک دانا بودمی سید حسن غزنوی : رباعیات
شمارهٔ ۱۰۱
سبحان الله در آن جوانی و هوس امیر معزی : قصاید
شمارهٔ ۲۰۷
مستی و عاشقی و جوانی و نوبهار جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۷
هر که را نیست ز جانان خبری بی خبر است کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۳۵۰
شاید که دلم میل بسوی تو کند بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۸۶
هرکجا تسلیم بندد بر میان شمشیر را رشیدالدین میبدی : ۱۰- سورة یونس - مکیة
۵ - النوبة الاولى
قوله تعالى: وَ مِنْهُمْ مَنْ یَسْتَمِعُونَ إِلَیْکَ و از ایشان کساناند که مىنیوشند بتو أَ فَأَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ تو هیچ توانى که کران را شنوایى وَ لَوْ کانُوا لا یَعْقِلُونَ (۴۲) ایشان که کرانند نتوانند که دریابند. عطار نیشابوری : باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار
شمارهٔ ۱۵
یک حاجت بیدلی روا مینکنند حزین لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۷
رهی ندارم بغیرکویت، الیک رجعی، لدیک زلفا صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت شمارهٔ ۱۱۱۶
فیض در بیخبری بود چو هشیار شدم