رشیدالدین میبدی : ۱۷- سورة بنى اسرائیل- مکیة
۳ - النوبة الاولى
قوله تعالى: «وَ کُلَّ إِنسانٍ أَلْزَمْناهُ طائِرَهُ فِی عُنُقِهِ» هر مردمى را در گردن او کردیم بخت او که از و چه آید و باو چه رسد از کرد او، «وَ نُخْرِجُ لَهُ یَوْمَ الْقِیامَةِ» و بیرون آریم او را روز رستاخیز، «کِتاباً یَلْقاهُ مَنْشُوراً (۱۳)» نامهاى که در دست او دهند و بر وى آرند گشاده. بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۰۵۶ - نگاهت جوش صد میخانه از ساغر برون آرد
نگاهت جوش صد میخانه از ساغر برون آرد امام خمینی : رباعیات
بردار حجاب!
تا کوس اَنَاالحق بزنی، خودخواهی مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۴۹ - آویخته در هوای جان آویزت
آویخته در هوای جان آویزت کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۴۹۹ - دلا مگوی که نگرفت هیچکس خبرم
دلا مگوی که نگرفت هیچکس خبرم کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۱۲ - چشمت بفسون بسته غزالان ختن را
چشمت بفسون بسته غزالان ختن را جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۶۴ - غیر رسوایی چه حاصل از بیان ما به ما
غیر رسوایی چه حاصل از بیان ما به ما حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شماره ۴۹ - گر در هلاک من بود الحق رضای دوست
گر در هلاک من بود الحق رضای دوست شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۸۲۳ - صورت و معنی و جام جم نگر
صورت و معنی و جام جم نگر عطار نیشابوری : دفتر دوم
در نشانی دادن جوهر حقیقت فرماید
حقیقت جوهری اندر تو پیداست مولوی : رباعیات
رباعی ۱۲۴۹ - زینگونه که من به نیستی خرسندم
زینگونه که من به نیستی خرسندم سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۵۱۴ - مرا در کشور تسلیم یارب تاج شاهی ده
مرا در کشور تسلیم یارب تاج شاهی ده شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۴۸۰ - زهی عقل و زهی دانش که تو خود را نمی دانی
زهی عقل و زهی دانش که تو خود را نمی دانی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۶۸۰ - به لب مباد رهش ناله ای که بی اثرست
به لب مباد رهش ناله ای که بی اثرست شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۰۹۸ - ما اگر شاه اگر گدا باشیم
ما اگر شاه اگر گدا باشیم قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۲۰۹ - چون آب روان نیارمیدن دارد
چون آب روان نیارمیدن دارد همام تبریزی : رباعیات
شماره ۳۷ - دل وقت سماع بوی دلدار برد
دل وقت سماع بوی دلدار برد امیر معزی : قطعات
شماره ۴ - شاه بهرامشاه بن مسعود
شاه بهرامشاه بن مسعود شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۲۹۷ - هر که حلقه به گوش مردانست
هر که حلقه به گوش مردانست شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۸۳۰ - در حسن ماهرویان تو آفتاب بنگر
در حسن ماهرویان تو آفتاب بنگر
۳ - النوبة الاولى
قوله تعالى: «وَ کُلَّ إِنسانٍ أَلْزَمْناهُ طائِرَهُ فِی عُنُقِهِ» هر مردمى را در گردن او کردیم بخت او که از و چه آید و باو چه رسد از کرد او، «وَ نُخْرِجُ لَهُ یَوْمَ الْقِیامَةِ» و بیرون آریم او را روز رستاخیز، «کِتاباً یَلْقاهُ مَنْشُوراً (۱۳)» نامهاى که در دست او دهند و بر وى آرند گشاده. بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۰۵۶ - نگاهت جوش صد میخانه از ساغر برون آرد
نگاهت جوش صد میخانه از ساغر برون آرد امام خمینی : رباعیات
بردار حجاب!
تا کوس اَنَاالحق بزنی، خودخواهی مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۴۹ - آویخته در هوای جان آویزت
آویخته در هوای جان آویزت کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۴۹۹ - دلا مگوی که نگرفت هیچکس خبرم
دلا مگوی که نگرفت هیچکس خبرم کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۱۲ - چشمت بفسون بسته غزالان ختن را
چشمت بفسون بسته غزالان ختن را جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۶۴ - غیر رسوایی چه حاصل از بیان ما به ما
غیر رسوایی چه حاصل از بیان ما به ما حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شماره ۴۹ - گر در هلاک من بود الحق رضای دوست
گر در هلاک من بود الحق رضای دوست شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۸۲۳ - صورت و معنی و جام جم نگر
صورت و معنی و جام جم نگر عطار نیشابوری : دفتر دوم
در نشانی دادن جوهر حقیقت فرماید
حقیقت جوهری اندر تو پیداست مولوی : رباعیات
رباعی ۱۲۴۹ - زینگونه که من به نیستی خرسندم
زینگونه که من به نیستی خرسندم سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۵۱۴ - مرا در کشور تسلیم یارب تاج شاهی ده
مرا در کشور تسلیم یارب تاج شاهی ده شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۴۸۰ - زهی عقل و زهی دانش که تو خود را نمی دانی
زهی عقل و زهی دانش که تو خود را نمی دانی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۶۸۰ - به لب مباد رهش ناله ای که بی اثرست
به لب مباد رهش ناله ای که بی اثرست شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۰۹۸ - ما اگر شاه اگر گدا باشیم
ما اگر شاه اگر گدا باشیم قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۲۰۹ - چون آب روان نیارمیدن دارد
چون آب روان نیارمیدن دارد همام تبریزی : رباعیات
شماره ۳۷ - دل وقت سماع بوی دلدار برد
دل وقت سماع بوی دلدار برد امیر معزی : قطعات
شماره ۴ - شاه بهرامشاه بن مسعود
شاه بهرامشاه بن مسعود شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۲۹۷ - هر که حلقه به گوش مردانست
هر که حلقه به گوش مردانست شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۸۳۰ - در حسن ماهرویان تو آفتاب بنگر
در حسن ماهرویان تو آفتاب بنگر
