جامی : تحفة‌الاحرار
بخش ۴۴ - مقاله دوازدهم در شرح حال علمای از عمل دور و سف های به جهل و جدل مغرور
ای علم علم برافراخته
میرزا حبیب خراسانی : غزلیات
شماره ۴۰ - بندگی بر در مردان خدا دین من است
بندگی بر در مردان خدا دین من است
نسیمی : غزلیات
شماره ۱۵۱ - دوش باز آمد به برج آن طالع ماهم دگر
دوش باز آمد به برج آن طالع ماهم دگر
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۶۱۳ - قدرشناس شاخ گل، قامت یار من ببین
قدرشناس شاخ گل، قامت یار من ببین
سلمان ساوجی : قطعات
قطعه ۱۱۸ - پناه زمره اسلام تاج دولت و دین
پناه زمره اسلام تاج دولت و دین
خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۴۳۲ - تشنهٔ غنچه سیراب ترا آب چه سود
تشنهٔ غنچه سیراب ترا آب چه سود
طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۴۶ - از تو چون هر نفسم بر فلک افغان نرسد
از تو چون هر نفسم بر فلک افغان نرسد
منوچهری دامغانی : قصاید و قطعات
شماره ۴۶ - ای دل چو هست حاصل کار جهان عدم
ای دل چو هست حاصل کار جهان عدم
باباطاهر عریان همدانی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۱۸۴ - پشیمانم پشیمانم پشیمان
پشیمانم پشیمانم پشیمان
محمد بن منور : منقولات
شماره ۶۲ - شیخ را در مجلس سؤال کردند کی ما التصوف؟ شیخ گفت: التصوف الصبر تحت الامر و النهی
شیخ را در مجلس سؤال کردند کی ما التصوف؟ شیخ گفت: التصوف الصبر تحت الامر و النهی و الرضا و التسلیم فی مجاری الاقدار. پس گفت: لم یظهر علی احد حالة شریفة منیفة الا واصلها الصبر تحت الامر و النهی و الرضا و التسلیم بقضاء اللّه و احکامه عزوجل.
نشاط اصفهانی : غزلیات
شماره ۷۳ - زان شعله که در دلم نهان است
زان شعله که در دلم نهان است
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۶۹۵ - قتل ما بی دست و پایان را دلیری شرط نیست
قتل ما بی دست و پایان را دلیری شرط نیست
هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۳۳۹ - لیلی و مجنون اگر می‌بود در دوران تو
لیلی و مجنون اگر می‌بود در دوران تو
خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات ۱۴۷ - الهی غریب تو را غربت وطن است، کی هرگز به خانه رسد کسی که غربت او را وطن است.
الهی غریب تو را غربت وطن است، کی هرگز به خانه رسد کسی که غربت او را وطن است.
نسیمی : غزلیات
شماره ۱۹۶ - ما حاصل از حیات رخ یار کرده ایم
ما حاصل از حیات رخ یار کرده ایم
فردوسی : پادشاهی گشتاسپ صد و بیست سال بود
بخش ۱۱ - چو جاماسپ گفت این سپیده دمید
چو جاماسپ گفت این سپیده دمید
اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۷۲۴ - دل جفت درد و غم شد زان دیلمی کلاله
دل جفت درد و غم شد زان دیلمی کلاله
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۷۱۷ - چون ز تنهایی غربت برهانم خود را؟
چون ز تنهایی غربت برهانم خود را؟
هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۱۴۶ - دودی، که دوش بر سر کویت بلند بود
دودی، که دوش بر سر کویت بلند بود
اقبال لاهوری : زبور عجم
باز بر رفته و آینده نظر باید کرد
باز بر رفته و آینده نظر باید کرد