رشیدالدین میبدی : ۱۹- سورة مریم- مکیّة
۴ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: «جَنَّاتِ عَدْنٍ» نصب بدل من قوله الجنّة، و قیل هو نصب على المدح، و عدن فى معنى اقامة، یقال عدن بالمکان، اذا اقام به. جنّات بجمع گفت از بهر آن که هر مؤمنى را جدا گانه بهشتى خواهد بود، و گفتهاند هر مؤمنى را چهار بهشت است چنان که در سورة الرّحمن آن را بیان کرد و گفت: «وَ لِمَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ جَنَّتانِ» پس از آن گفت: «وَ مِنْ دُونِهِما جَنَّتانِ»، و پیغامبر (ص) آن را بیان کرده و گفته: «جنتان من ذهب آنیتهما و ما فیها، و جنتان من فضة آنیتها و ما فیها. و ما بین القوم و بین ان ینظروا الى ربهم الا رداء الکبریاء على وجهه فى جنة عدن». عطار نیشابوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۲۶
آنکه سر دارد کلاهت نرسدش عطار نیشابوری : تذکرة الأولیاء
ذکر ابن محمد امام صادق(ع)
آن سلطان ملت مصطفوی، آن برهان حجت نبوی، آن عامل صدیق، آن عالم تحقیق، آن میوه دل اولیاء، آن جگرگوشه انبیاء، آن ناقد علی، آن وارث نبی، آن عارف عاشق: جعفرالصادق رضی الله عنه. عرفی شیرازی : غزلها
غزل شمارهٔ ۷۸
کوی عشق است این که در هر گام صد عاقل گم است نظامی گنجوی : هفت پیکر
بخش ۱ - به نام ایزد بخشاینده
ای جهان دیده بود خویش از تو مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۲۱
ای داده مرا به خواب در بیداری کمال خجندی : مفردات
شمارهٔ ۲
این تکلفهای من در شعر من صغیر اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۳۵۹
دارم بتی به غیر در مهر باز کن آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۵۲۵
عاقل مدار کار به تدبیر مینهد مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۱
جرمی ندارم بیش ازین کز دل هوا دارم تو را نیما یوشیج : مجموعه اشعار
در بسته ام
در بسته ام شب است صائب تبریزی : متفرقات
شمارهٔ ۶۳۲
می بده ساقی که از فیض شراب صبحگاه شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۴۱
در دل ما عشقش از جان خوشتر است مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۶۸
هم منزل عشق و هم رهت میبینم اسیر شهرستانی : غزلیات
شمارهٔ ۶۳۳
هر دل که ز بیداد تو نومید برآید ازرقی هروی : رباعیات
شمارهٔ ۵۶
مهروی من ، آن یافته از خوبی بهر فردوسی : پادشاهی گشتاسپ صد و بیست سال بود
بخش ۵
برین ایستادند ترکان چین صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۴۴۶
غافلی کز دل نفس بی یاد یزدان می کشد فروغ فرخزاد : ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد ...
بعد از تو
ای هفت سالگی عطار نیشابوری : وصلت نامه
حکمت حق سبحانه وتعالی عز اسمه در بیرون آوردن آدم را از بهشت برای رموز حقیقی
ای برادر حکمت حق گوش دار
۴ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: «جَنَّاتِ عَدْنٍ» نصب بدل من قوله الجنّة، و قیل هو نصب على المدح، و عدن فى معنى اقامة، یقال عدن بالمکان، اذا اقام به. جنّات بجمع گفت از بهر آن که هر مؤمنى را جدا گانه بهشتى خواهد بود، و گفتهاند هر مؤمنى را چهار بهشت است چنان که در سورة الرّحمن آن را بیان کرد و گفت: «وَ لِمَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ جَنَّتانِ» پس از آن گفت: «وَ مِنْ دُونِهِما جَنَّتانِ»، و پیغامبر (ص) آن را بیان کرده و گفته: «جنتان من ذهب آنیتهما و ما فیها، و جنتان من فضة آنیتها و ما فیها. و ما بین القوم و بین ان ینظروا الى ربهم الا رداء الکبریاء على وجهه فى جنة عدن». عطار نیشابوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۲۶
آنکه سر دارد کلاهت نرسدش عطار نیشابوری : تذکرة الأولیاء
ذکر ابن محمد امام صادق(ع)
آن سلطان ملت مصطفوی، آن برهان حجت نبوی، آن عامل صدیق، آن عالم تحقیق، آن میوه دل اولیاء، آن جگرگوشه انبیاء، آن ناقد علی، آن وارث نبی، آن عارف عاشق: جعفرالصادق رضی الله عنه. عرفی شیرازی : غزلها
غزل شمارهٔ ۷۸
کوی عشق است این که در هر گام صد عاقل گم است نظامی گنجوی : هفت پیکر
بخش ۱ - به نام ایزد بخشاینده
ای جهان دیده بود خویش از تو مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۲۱
ای داده مرا به خواب در بیداری کمال خجندی : مفردات
شمارهٔ ۲
این تکلفهای من در شعر من صغیر اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۳۵۹
دارم بتی به غیر در مهر باز کن آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۵۲۵
عاقل مدار کار به تدبیر مینهد مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۱
جرمی ندارم بیش ازین کز دل هوا دارم تو را نیما یوشیج : مجموعه اشعار
در بسته ام
در بسته ام شب است صائب تبریزی : متفرقات
شمارهٔ ۶۳۲
می بده ساقی که از فیض شراب صبحگاه شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۴۱
در دل ما عشقش از جان خوشتر است مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۶۸
هم منزل عشق و هم رهت میبینم اسیر شهرستانی : غزلیات
شمارهٔ ۶۳۳
هر دل که ز بیداد تو نومید برآید ازرقی هروی : رباعیات
شمارهٔ ۵۶
مهروی من ، آن یافته از خوبی بهر فردوسی : پادشاهی گشتاسپ صد و بیست سال بود
بخش ۵
برین ایستادند ترکان چین صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۴۴۶
غافلی کز دل نفس بی یاد یزدان می کشد فروغ فرخزاد : ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد ...
بعد از تو
ای هفت سالگی عطار نیشابوری : وصلت نامه
حکمت حق سبحانه وتعالی عز اسمه در بیرون آوردن آدم را از بهشت برای رموز حقیقی
ای برادر حکمت حق گوش دار
