انوری : غزلیات
غزل ۳۹ - هرکس که غم ترا فسانهست
هرکس که غم ترا فسانهست انوری : غزلیات
غزل ۳۰۵ - گرد ماه از مشک خرمن میزنی
گرد ماه از مشک خرمن میزنی انوری : غزلیات
غزل ۳۰۶ - دلم بردی و برگشتی زهی دلدار بیمعنی
دلم بردی و برگشتی زهی دلدار بیمعنی انوری : غزلیات
غزل ۶۵ - زلف تو تکیه بر قمر دارد
زلف تو تکیه بر قمر دارد انوری : غزلیات
غزل ۲۷۹ - گر ترا طبع داوری بودی
گر ترا طبع داوری بودی انوری : غزلیات
غزل ۳۱۱ - از من ای جان روی پنهان میکنی
از من ای جان روی پنهان میکنی انوری : غزلیات
غزل ۶۸ - با قد تو قد سرو خم دارد
با قد تو قد سرو خم دارد انوری : غزلیات
غزل ۱۷۵ - باز دوش آن صنم بادهفروش
باز دوش آن صنم بادهفروش انوری : غزلیات
غزل ۱۹۰ - دردا و دریغا که دل از دست بدادم
دردا و دریغا که دل از دست بدادم انوری : غزلیات
غزل ۲۸۰ - یاد میدار کانچه بنمودی
یاد میدار کانچه بنمودی انوری : غزلیات
غزل ۳۰۷ - نام وصل اندر زبانی افکنی
نام وصل اندر زبانی افکنی انوری : غزلیات
غزل ۱۲۷ - جان وصال تو تقاضا میکند
جان وصال تو تقاضا میکند ابن یمین فَرومَدی : اشعار عربی
شمارهٔ ١٠ - ترجمه
بدوستی که نیاید امیدها همه راست رشیدالدین میبدی : ۱۷- سورة بنى اسرائیل- مکیة
۸ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: «وَ مِنَ اللَّیْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نافِلَةً لَکَ» بدان که از اول نماز شب تا بوقت بام دوازده ساعتست، ربّ العالمین جلّ جلاله و تقدّست اسمائه هر ساعتى وقت وظیفه طاعت فرقتى از فرق اهل خدمت ساخته: اول ساعت از ساعات شب وقت عبادت و طاعت پریان بود، صفها بر کشند و بخدمت بایستند. دوم ساعت وقت نماز جانوران اهل دریا بود. سوم ساعت وقت نماز خلقان زیر زمین بود. انوری : غزلیات
غزل ۲۷ - یارب چه بلا که عشق یارست
یارب چه بلا که عشق یارست ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۶۲۰ - از عمر ترا امید بر خور داری
از عمر ترا امید بر خور داری قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۱۵۲ - عشقبازان جمله گلچین گستان تواند
عشقبازان جمله گلچین گستان تواند رضیالدین آرتیمانی : مفردات
۱
هجرت ز وصل غیر خبر میدهد مرا محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۸۷ - گفتمش تیر تو خواهد به دل زار نشست
گفتمش تیر تو خواهد به دل زار نشست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۲۳۱ - کی دلبران زصحبت دل سیر می شوند
کی دلبران زصحبت دل سیر می شوند
غزل ۳۹ - هرکس که غم ترا فسانهست
هرکس که غم ترا فسانهست انوری : غزلیات
غزل ۳۰۵ - گرد ماه از مشک خرمن میزنی
گرد ماه از مشک خرمن میزنی انوری : غزلیات
غزل ۳۰۶ - دلم بردی و برگشتی زهی دلدار بیمعنی
دلم بردی و برگشتی زهی دلدار بیمعنی انوری : غزلیات
غزل ۶۵ - زلف تو تکیه بر قمر دارد
زلف تو تکیه بر قمر دارد انوری : غزلیات
غزل ۲۷۹ - گر ترا طبع داوری بودی
گر ترا طبع داوری بودی انوری : غزلیات
غزل ۳۱۱ - از من ای جان روی پنهان میکنی
از من ای جان روی پنهان میکنی انوری : غزلیات
غزل ۶۸ - با قد تو قد سرو خم دارد
با قد تو قد سرو خم دارد انوری : غزلیات
غزل ۱۷۵ - باز دوش آن صنم بادهفروش
باز دوش آن صنم بادهفروش انوری : غزلیات
غزل ۱۹۰ - دردا و دریغا که دل از دست بدادم
دردا و دریغا که دل از دست بدادم انوری : غزلیات
غزل ۲۸۰ - یاد میدار کانچه بنمودی
یاد میدار کانچه بنمودی انوری : غزلیات
غزل ۳۰۷ - نام وصل اندر زبانی افکنی
نام وصل اندر زبانی افکنی انوری : غزلیات
غزل ۱۲۷ - جان وصال تو تقاضا میکند
جان وصال تو تقاضا میکند ابن یمین فَرومَدی : اشعار عربی
شمارهٔ ١٠ - ترجمه
بدوستی که نیاید امیدها همه راست رشیدالدین میبدی : ۱۷- سورة بنى اسرائیل- مکیة
۸ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: «وَ مِنَ اللَّیْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نافِلَةً لَکَ» بدان که از اول نماز شب تا بوقت بام دوازده ساعتست، ربّ العالمین جلّ جلاله و تقدّست اسمائه هر ساعتى وقت وظیفه طاعت فرقتى از فرق اهل خدمت ساخته: اول ساعت از ساعات شب وقت عبادت و طاعت پریان بود، صفها بر کشند و بخدمت بایستند. دوم ساعت وقت نماز جانوران اهل دریا بود. سوم ساعت وقت نماز خلقان زیر زمین بود. انوری : غزلیات
غزل ۲۷ - یارب چه بلا که عشق یارست
یارب چه بلا که عشق یارست ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۶۲۰ - از عمر ترا امید بر خور داری
از عمر ترا امید بر خور داری قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۱۵۲ - عشقبازان جمله گلچین گستان تواند
عشقبازان جمله گلچین گستان تواند رضیالدین آرتیمانی : مفردات
۱
هجرت ز وصل غیر خبر میدهد مرا محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۸۷ - گفتمش تیر تو خواهد به دل زار نشست
گفتمش تیر تو خواهد به دل زار نشست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۲۳۱ - کی دلبران زصحبت دل سیر می شوند
کی دلبران زصحبت دل سیر می شوند
