جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۸۱۷
ما را بود ز خون جگر لاله رنگ چشم
سلیم تهرانی : قطعات
شمارهٔ ۳۶ - هزل
امشب شده دلبری دچارم
صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۷۱
ترا پر چون صدف شد گوش از سیماب در دریا
ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شمارهٔ ۴۱
جبیب یار پاکدامن مطلع روز منست
صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت شمارهٔ ۱۵۱۷
زبان شکوه اگر همچو خار داشتمی
میرداماد : رباعیات
شمارهٔ ۱۹۶
سوز غم عشق تو به دل ما را بس
حزین لاهیجی : رباعیات
شمارهٔ ۵۴
ای تیره شب فراق، پایان وقت است
حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شمارهٔ ۸۷
کسی که شیفته ی روی آن صنم باشد
فصیحی هروی : ابیات پراکنده
شمارهٔ ۶۷
جرم ما گر باده‌آشامی‌ست مستی جرم کیست
نظیری نیشابوری : غزلیات
شمارهٔ ۷۹
این نخل که از چشمه جان رسته که کشتست؟
جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۷۰۰
به جز خیال توأم در نظر نمی آید
سعدی : غزلیات
غزل ۴۱۰
چشم که بر تو می‌کنم چشم حسود می‌کنم
سعدی : غزلیات
غزل ۲۵۵
تو را سماع نباشد که سوز عشق نبود
شاه نعمت‌الله ولی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۹
دریای محیط جرعهٔ ساغر ماست
قاسم انوار : رباعیات
شمارهٔ ۱۶
چون باده بما داد،علی رغم حسود
کمال‌الدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۱۳۱ - ایضاً له
ای سروری که زیبد ، کز نعل مرکب تو
عطار نیشابوری : آغاز کتاب
الحكایة ‌و التمثیل
کرد حیدر را حذیفه این سؤال
ظهیرالدین فاریابی : ترکیبات
شمارهٔ ۲
دوش چون زلف شب به شانه زدند
قصاب کاشانی : غزلیات
شمارهٔ ۴۴
عالمی را سوختی از جلوه ای رعنا بس است
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۱۱۶۳
صبح دولت می دمد از روی آن خورشیدوش