واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۵۵۸ - کشد رشکم، اگر دانم کس احوال مرا دیده
کشد رشکم، اگر دانم کس احوال مرا دیده صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۱۲۲ - سزاوارم به هجران گر به چنگ آید گریبانت
سزاوارم به هجران گر به چنگ آید گریبانت امیر معزی : قصاید
شماره ۳۵ - ای زلف و عارض تو به هم ابر و آفتاب
ای زلف و عارض تو به هم ابر و آفتاب آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۸۷۲ - گو بمجنون کز من آموزد دگر درس جنون
گو بمجنون کز من آموزد دگر درس جنون جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۴۱۸ - عبث دل از غم آن شوخ کافرکیش می پیچد
عبث دل از غم آن شوخ کافرکیش می پیچد عطار نیشابوری : باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است
شماره ۲۶ - درویشی چیست مست و مفلس بودن
درویشی چیست مست و مفلس بودن ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۱۵۶ - داستان خیک که بر روی آب دریا افتاده بود
دید خیکی پر فتاده روی آب اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۴۶ - کی آب خضر همدم طبع سلیم ماست
کی آب خضر همدم طبع سلیم ماست سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۲۷۵ - من سرگشته به دست تو کجا افتادم؟
من سرگشته به دست تو کجا افتادم؟ اثیر اخسیکتی : غزلیات
شماره ۱۵۹ - دگر بار ای دل سنگین فتادی
دگر بار ای دل سنگین فتادی محمد بن منور : منقولات
شماره ۸۴ - شیخ گفت در هر کاری کی بود یار باید و درین راه یاران بایند چنانک ترا بحقّ دلیلی م
شیخ گفت در هر کاری کی بود یار باید و درین راه یاران بایند چنانک ترا بحقّ دلیلی میکنند و هرکجا کی فرومانی یاری دهند. اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۶۷ - روی تو مصحفی است که در آن خوبی است
روی تو مصحفی است که در آن خوبی است جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۲۰۲ - بسکه رنگین جلوه از لخت دل شیدای ماست
بسکه رنگین جلوه از لخت دل شیدای ماست عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۵۷۵ - هر زمان بی خود هوایی میکنم
هر زمان بی خود هوایی میکنم ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۷۵ - حکایت آن صوفی که در حال وجد خود را بر امردی افکند
صوفیان را حلقه ای در ذکر بود صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۴۵۴ - حسرت از منقار خون آلود بلبل می چکد
حسرت از منقار خون آلود بلبل می چکد جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۶۲۶ - زخم دلم چو غنچه فراهم نمی شود
زخم دلم چو غنچه فراهم نمی شود کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۰۰۸ - چشم شوخ و دل سنگین بر سیمین داری
چشم شوخ و دل سنگین بر سیمین داری بلند اقبال : غزلیات
شماره ۳۷۱ - خود را به شمع او دلا در سوختن پروانه کن
خود را به شمع او دلا در سوختن پروانه کن یغمای جندقی : بخش سوم
شماره ۴۱ - تا قالب افسرده و وجود نیم مرده ام از ساحت شهود سرکاری دور، پیشگاه محفل خداوندی م
تا قالب افسرده و وجود نیم مرده ام از ساحت شهود سرکاری دور، پیشگاه محفل خداوندی مهجور افتاد، معاینه ماهی محروم از فراتم و مرده بی نصیب از دولت حیات. این حکایت در سلسله طریقت عارفان معروف است که چون هادی سبل، جناب ختم رسل، نور حدیقه بینش، و علت غائی آفرینش، شفیع سفید و سیاه، حبیب حضرت الله، سید ابرار، احمد مختار، جناب اقدس باری عزوجل را حبیب و اویس قرنی را نیز به مقتضای سعادت فطرت از مهر آن حضرت نصیب بود. غیرت عشق ازلی اساس افکند که مادر اویس را فرط مهری که با فرزند پدید آمده بود، چندان رخصت نمی داد که آن جرعه گمار خمخانه صفا، و شیر مست پیمانه والا در محفل منیر مشاکل حضرت جامی و از دولت تقبیل بزم شهود بزم آرای بساط قاب قوسین اوادنی کامی گیرد.
شماره ۵۵۸ - کشد رشکم، اگر دانم کس احوال مرا دیده
کشد رشکم، اگر دانم کس احوال مرا دیده صفایی جندقی : غزلیات
شماره ۱۲۲ - سزاوارم به هجران گر به چنگ آید گریبانت
سزاوارم به هجران گر به چنگ آید گریبانت امیر معزی : قصاید
شماره ۳۵ - ای زلف و عارض تو به هم ابر و آفتاب
ای زلف و عارض تو به هم ابر و آفتاب آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۸۷۲ - گو بمجنون کز من آموزد دگر درس جنون
گو بمجنون کز من آموزد دگر درس جنون جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۴۱۸ - عبث دل از غم آن شوخ کافرکیش می پیچد
عبث دل از غم آن شوخ کافرکیش می پیچد عطار نیشابوری : باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است
شماره ۲۶ - درویشی چیست مست و مفلس بودن
درویشی چیست مست و مفلس بودن ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۱۵۶ - داستان خیک که بر روی آب دریا افتاده بود
دید خیکی پر فتاده روی آب اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۴۶ - کی آب خضر همدم طبع سلیم ماست
کی آب خضر همدم طبع سلیم ماست سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۲۷۵ - من سرگشته به دست تو کجا افتادم؟
من سرگشته به دست تو کجا افتادم؟ اثیر اخسیکتی : غزلیات
شماره ۱۵۹ - دگر بار ای دل سنگین فتادی
دگر بار ای دل سنگین فتادی محمد بن منور : منقولات
شماره ۸۴ - شیخ گفت در هر کاری کی بود یار باید و درین راه یاران بایند چنانک ترا بحقّ دلیلی م
شیخ گفت در هر کاری کی بود یار باید و درین راه یاران بایند چنانک ترا بحقّ دلیلی میکنند و هرکجا کی فرومانی یاری دهند. اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۶۷ - روی تو مصحفی است که در آن خوبی است
روی تو مصحفی است که در آن خوبی است جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۲۰۲ - بسکه رنگین جلوه از لخت دل شیدای ماست
بسکه رنگین جلوه از لخت دل شیدای ماست عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۵۷۵ - هر زمان بی خود هوایی میکنم
هر زمان بی خود هوایی میکنم ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۷۵ - حکایت آن صوفی که در حال وجد خود را بر امردی افکند
صوفیان را حلقه ای در ذکر بود صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۴۵۴ - حسرت از منقار خون آلود بلبل می چکد
حسرت از منقار خون آلود بلبل می چکد جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۶۲۶ - زخم دلم چو غنچه فراهم نمی شود
زخم دلم چو غنچه فراهم نمی شود کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۰۰۸ - چشم شوخ و دل سنگین بر سیمین داری
چشم شوخ و دل سنگین بر سیمین داری بلند اقبال : غزلیات
شماره ۳۷۱ - خود را به شمع او دلا در سوختن پروانه کن
خود را به شمع او دلا در سوختن پروانه کن یغمای جندقی : بخش سوم
شماره ۴۱ - تا قالب افسرده و وجود نیم مرده ام از ساحت شهود سرکاری دور، پیشگاه محفل خداوندی م
تا قالب افسرده و وجود نیم مرده ام از ساحت شهود سرکاری دور، پیشگاه محفل خداوندی مهجور افتاد، معاینه ماهی محروم از فراتم و مرده بی نصیب از دولت حیات. این حکایت در سلسله طریقت عارفان معروف است که چون هادی سبل، جناب ختم رسل، نور حدیقه بینش، و علت غائی آفرینش، شفیع سفید و سیاه، حبیب حضرت الله، سید ابرار، احمد مختار، جناب اقدس باری عزوجل را حبیب و اویس قرنی را نیز به مقتضای سعادت فطرت از مهر آن حضرت نصیب بود. غیرت عشق ازلی اساس افکند که مادر اویس را فرط مهری که با فرزند پدید آمده بود، چندان رخصت نمی داد که آن جرعه گمار خمخانه صفا، و شیر مست پیمانه والا در محفل منیر مشاکل حضرت جامی و از دولت تقبیل بزم شهود بزم آرای بساط قاب قوسین اوادنی کامی گیرد.