جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۱۳۳۵
ز جانم تو را بنده در بندگی غزالی : رکن چهارم - رکن منجیات
بخش ۴۰ - حکایات صحابه و سلف
بدان که چون صدیق با بزرگی وی مرغی را دیدی گفتی کاشکی تو من بودمی و بوذر گفت کاشکی من درختی بودمی. و عایشه گفتی کاشکی مرا نام و نشان نبودی و عمر گاه بودی که آیت قرآن بشنیدی بیفتادی و از هوش بشدی و چند روز مردمان به عیادت وی رفتندی. و بر روی او دو خط سیاه بودی از گریستن و گفتی کاشکی هرگز عمر را مادر نزادی. و یک راه به در سرایی بگذشت. یکی قرآن همی خواند در نماز. اینجا رسیده بود، «ان عذاب ربک لواقع» از ستور خویش درافکند از بی طاقتی و وی را به خانه بردند. یک ماه بیمار بود که کسی سبب بیماری وی ندانست. حزین لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۸۴۲
ای کعبهٔ جان از تو کلیسای فرنگی اقبال لاهوری : جاویدنامه
گردش در شهر مرغدین
مرغدین و آن عمارات بلند صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۰۸۵
روزی که حرف عشق مرا بر زبان گذشت مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۹۲۰
ای بهار سبز و تر، شاد آمدی عطار نیشابوری : باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید
شمارهٔ ۵۰
در عشق مرا عقل شد و رای نماند ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شمارهٔ ۲۱۴
ساقیا موسم آنست که می نوش کنیم قصاب کاشانی : ابیات پراکنده
شمارهٔ ۱۴
گویی که در آغوش نسیم است غبارم غبار همدانی : غزلیات
شمارهٔ ۴۸
اگر چه نیست ترا هیچ پاس اهل وفاق قصاب کاشانی : ابیات پراکنده
شمارهٔ ۲۹
از سینه و دل ما نشنید کس صدایی کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۵۷۶
شاید گر از آن روی نکو نشکیبم میرداماد : رباعیات
شمارهٔ ۱۴۲
در گلشن ما سمن مغیلان آید نشاط اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۳۶
قرارگاه جهان بر مدار تقدیر است فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۰۲
ز دلتنگی به جانم با که گویم؟ طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شمارهٔ ۴۴۸
یار میان باز کرد، رو به کناری نشین مشتاق اصفهانی : رباعیات
شمارهٔ ۹۸
آنم که بود محال در دیر وجود صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۱۷
نیست از درد غریبی چون گهر پروا مرا کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۶۰۱
گر نتوانم که با تو ساغر گیرم جیحون یزدی : قصاید
شمارهٔ ۴۶ - درحیرت از حوادث کون و فساد و مدح محبوب خالق اکبر موسی بن جعفر (ع)
خرد طبل تحیر زن شبی خواندم بمیدانش
شمارهٔ ۱۳۳۵
ز جانم تو را بنده در بندگی غزالی : رکن چهارم - رکن منجیات
بخش ۴۰ - حکایات صحابه و سلف
بدان که چون صدیق با بزرگی وی مرغی را دیدی گفتی کاشکی تو من بودمی و بوذر گفت کاشکی من درختی بودمی. و عایشه گفتی کاشکی مرا نام و نشان نبودی و عمر گاه بودی که آیت قرآن بشنیدی بیفتادی و از هوش بشدی و چند روز مردمان به عیادت وی رفتندی. و بر روی او دو خط سیاه بودی از گریستن و گفتی کاشکی هرگز عمر را مادر نزادی. و یک راه به در سرایی بگذشت. یکی قرآن همی خواند در نماز. اینجا رسیده بود، «ان عذاب ربک لواقع» از ستور خویش درافکند از بی طاقتی و وی را به خانه بردند. یک ماه بیمار بود که کسی سبب بیماری وی ندانست. حزین لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۸۴۲
ای کعبهٔ جان از تو کلیسای فرنگی اقبال لاهوری : جاویدنامه
گردش در شهر مرغدین
مرغدین و آن عمارات بلند صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۰۸۵
روزی که حرف عشق مرا بر زبان گذشت مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۹۲۰
ای بهار سبز و تر، شاد آمدی عطار نیشابوری : باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید
شمارهٔ ۵۰
در عشق مرا عقل شد و رای نماند ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شمارهٔ ۲۱۴
ساقیا موسم آنست که می نوش کنیم قصاب کاشانی : ابیات پراکنده
شمارهٔ ۱۴
گویی که در آغوش نسیم است غبارم غبار همدانی : غزلیات
شمارهٔ ۴۸
اگر چه نیست ترا هیچ پاس اهل وفاق قصاب کاشانی : ابیات پراکنده
شمارهٔ ۲۹
از سینه و دل ما نشنید کس صدایی کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۵۷۶
شاید گر از آن روی نکو نشکیبم میرداماد : رباعیات
شمارهٔ ۱۴۲
در گلشن ما سمن مغیلان آید نشاط اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۳۶
قرارگاه جهان بر مدار تقدیر است فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۰۲
ز دلتنگی به جانم با که گویم؟ طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شمارهٔ ۴۴۸
یار میان باز کرد، رو به کناری نشین مشتاق اصفهانی : رباعیات
شمارهٔ ۹۸
آنم که بود محال در دیر وجود صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۱۷
نیست از درد غریبی چون گهر پروا مرا کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۶۰۱
گر نتوانم که با تو ساغر گیرم جیحون یزدی : قصاید
شمارهٔ ۴۶ - درحیرت از حوادث کون و فساد و مدح محبوب خالق اکبر موسی بن جعفر (ع)
خرد طبل تحیر زن شبی خواندم بمیدانش
