ابن یمین فَرومَدی : قصاید
شمارهٔ ٨٠ - وله ایضاً
دوش بادی مشکبو آمد بهنگام سحر جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۴۸۸
دلبر برفت و بر دل تنگم نظر نکرد کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۲
گه زلف بنفشه برکند باد صبا رودکی : ابیات به جا مانده از مثنوی بحر متقارب
پاره ۲۵
دو جوی روان از دهانش زخلم نسیمی : رباعیات
شمارهٔ ۶۴
مفتاح در گنج معانی ماییم آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۲۶۹
مرا بساخت میخانه تا که راهی هست نظیری نیشابوری : غزلیات
شمارهٔ ۴۳۱
چند در دل آرزو را خاک غم بر سر کنم اهلی شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۳۱
منعت از همنفسان چند بصد پند کنم میرداماد : رباعیات
شمارهٔ ۳۱۴
مستیم و خراب کنج میخانه تو جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۳۰۱
گرچه به پای بوس تو ما را مجال نیست جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۵۰
قد تو سر کشد از جمله سرو بستانها حزین لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۳۹۰
خوش آنکه ساقی مجلس نقاب بردارد حکیم نزاری : غزلیات
شمارهٔ ۵۵۹
خوش وقت حال زنده دلانی که با تو اند شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۴ - هفتاد سالگی
سنین عمر به هفتاد می رسد ما را طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شمارهٔ ۳۷۳
نمی استد به زور صبر، اشک غربت آلودم جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۲۳۹
نهادی بر دلم ای نازنین دست سنایی غزنوی : الباب التاسع فیالحکمة والامثال و مثالب شعراءالمدّعین ومذّمةالاطباء والمنجّمین
فی مذمّة الختن
کیست این هست مر مرا داماد غزالی : رکن چهارم - رکن منجیات
بخش ۵۶ - باب اول
اول باید که فضل نیت بدانی که روح همه اعمال نیت است و حکم وی راست و نظر حق تعالی از عمل به نیت است. و رسول (ص) از این گفت که: «خدای تعالی به صورت و مال شما ننگرد، به دل و کردار شما نگرد»، و نظر به دل از آن است که محل نیت اوست و گفت (ص) که کار به نیت است و هرکسی را از عبادت خود آن است که نیت آن دارد. هرکه هجرت کند یعنی که شهر خویش بگذارد و به غزا شود یا به حج شود برای خدای تعالی، هجرت وی برای خداست، و هرکه برای آن کند تا مالی به دست آرد یا زنی نکاح کند هجرت وی برای خدا نیست، بدان است که می جوید». رشیدالدین میبدی : ۲- سورة البقره
۴۴ - النوبة الاولى
قوله تعالى: حافِظُوا عَلَى الصَّلَواتِ بر استاد کنید، و گوشوان باشید بر هنگام نمازها همه، وَ الصَّلاةِ الْوُسْطى و خاصه بر نماز میانین، وَ قُومُوا لِلَّهِ قانِتِینَ و خداى را بپاى ایستید، بفرمانبردارى و پرستگارى. فَإِنْ خِفْتُمْ اگر ترسید از دشمن، فَرِجالًا أَوْ رُکْباناً پیاده نماز میکنید، یا سوار در روش و در جنگ، فَإِذا أَمِنْتُمْ و آن گه که ایمن شوید، فَاذْکُرُوا اللَّهَ نماز کنید خداى را، کَما عَلَّمَکُمْ هم چنان که در شما آموخت ما لَمْ تَکُونُوا تَعْلَمُونَ آنچه ندانستید. امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
گزیدهٔ غزل ۳۴۰
بازآن سوار مست به نخجیر میرود
شمارهٔ ٨٠ - وله ایضاً
دوش بادی مشکبو آمد بهنگام سحر جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۴۸۸
دلبر برفت و بر دل تنگم نظر نکرد کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۲
گه زلف بنفشه برکند باد صبا رودکی : ابیات به جا مانده از مثنوی بحر متقارب
پاره ۲۵
دو جوی روان از دهانش زخلم نسیمی : رباعیات
شمارهٔ ۶۴
مفتاح در گنج معانی ماییم آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۲۶۹
مرا بساخت میخانه تا که راهی هست نظیری نیشابوری : غزلیات
شمارهٔ ۴۳۱
چند در دل آرزو را خاک غم بر سر کنم اهلی شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۳۱
منعت از همنفسان چند بصد پند کنم میرداماد : رباعیات
شمارهٔ ۳۱۴
مستیم و خراب کنج میخانه تو جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۳۰۱
گرچه به پای بوس تو ما را مجال نیست جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۵۰
قد تو سر کشد از جمله سرو بستانها حزین لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۳۹۰
خوش آنکه ساقی مجلس نقاب بردارد حکیم نزاری : غزلیات
شمارهٔ ۵۵۹
خوش وقت حال زنده دلانی که با تو اند شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۴ - هفتاد سالگی
سنین عمر به هفتاد می رسد ما را طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شمارهٔ ۳۷۳
نمی استد به زور صبر، اشک غربت آلودم جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۲۳۹
نهادی بر دلم ای نازنین دست سنایی غزنوی : الباب التاسع فیالحکمة والامثال و مثالب شعراءالمدّعین ومذّمةالاطباء والمنجّمین
فی مذمّة الختن
کیست این هست مر مرا داماد غزالی : رکن چهارم - رکن منجیات
بخش ۵۶ - باب اول
اول باید که فضل نیت بدانی که روح همه اعمال نیت است و حکم وی راست و نظر حق تعالی از عمل به نیت است. و رسول (ص) از این گفت که: «خدای تعالی به صورت و مال شما ننگرد، به دل و کردار شما نگرد»، و نظر به دل از آن است که محل نیت اوست و گفت (ص) که کار به نیت است و هرکسی را از عبادت خود آن است که نیت آن دارد. هرکه هجرت کند یعنی که شهر خویش بگذارد و به غزا شود یا به حج شود برای خدای تعالی، هجرت وی برای خداست، و هرکه برای آن کند تا مالی به دست آرد یا زنی نکاح کند هجرت وی برای خدا نیست، بدان است که می جوید». رشیدالدین میبدی : ۲- سورة البقره
۴۴ - النوبة الاولى
قوله تعالى: حافِظُوا عَلَى الصَّلَواتِ بر استاد کنید، و گوشوان باشید بر هنگام نمازها همه، وَ الصَّلاةِ الْوُسْطى و خاصه بر نماز میانین، وَ قُومُوا لِلَّهِ قانِتِینَ و خداى را بپاى ایستید، بفرمانبردارى و پرستگارى. فَإِنْ خِفْتُمْ اگر ترسید از دشمن، فَرِجالًا أَوْ رُکْباناً پیاده نماز میکنید، یا سوار در روش و در جنگ، فَإِذا أَمِنْتُمْ و آن گه که ایمن شوید، فَاذْکُرُوا اللَّهَ نماز کنید خداى را، کَما عَلَّمَکُمْ هم چنان که در شما آموخت ما لَمْ تَکُونُوا تَعْلَمُونَ آنچه ندانستید. امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
گزیدهٔ غزل ۳۴۰
بازآن سوار مست به نخجیر میرود
