مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۵۰
از بسکه دل تو دام حیلت افراخت فردوسی : پادشاهی اردشیر
بخش ۱۳
الا ای خریدار مغز سخن حکیم نزاری : غزلیات
شمارهٔ ۲۰۶
آخر دور ظلم و بیدادست کسایی مروزی : ابیات پراکنده از فرهنگهای لغت
شمارهٔ ۲
آسمان خیمه زد از بیرم و دیبای کبود رودکی : ابیات پراکنده
شمارهٔ ۱۴۲
کز شاعران نوندمنم و نوگواره اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۴۶
چه شد آن سرو سهی؟ کز لب این بام برفت انوری : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۵ - در مدح فخرالسادة مجدالدین ابوطالب نعمه
آخر ای قوم نه از بهر من از بهر خدای حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۸۳
سیاهی را، به اشک از دیدهٔ خود کام می شویم فیض کاشانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۴۴
الهی الهی فقیر اتاک رشیدالدین میبدی : ۲- سورة البقره
۲۹ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: یا أَیُّهَا النَّاسُ... الآیة... این آیت در شأن مشرکان قریش آمد، کنانة، و ثقیف، و خزاعة، و بنى مدلج، و بنى عامر بن صعصعة، و الحرث، و عامر ابنى عبد مناة (؟)، که ایشان چیزهاى بهوا و خرد خویش مىحلال کردند، و چیزهاى مىحرام کردند، و نهادهاى بد و بنیادهاى کژ مینهادند. عطار نیشابوری : بخش هفتم
الحكایة و التمثیل
خواجهٔ اکافی آن برهان دین اوحدالدین کرمانی : رباعیات الحاقی
شمارهٔ ۵۱
زنهار در آن دو چشم مخمور نگر اقبال لاهوری : جاویدنامه
طاسین زرتشت : آزمایش کردن اهریمن زرتشت را
اهریمن عطار نیشابوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۰۶
ای دل ز دلبران جهانت گزیده باز امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۱۷۲۴
ای غمزه خون ریز تو خونم به افسون ریخته آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۱۲۰۹
چه غمت اگر ای خم زلف که زنگی و سیاهی مولوی : دفتر ششم
بخش ۹۹ - دیدن خوارزمشاه رحمه الله در سیران در موکب خود اسپی بس نادر و تعلق دل شاه به حسن و چستی آن اسپ و سرد کردن عمادالملک آن اسپ را در دل شاه و گزیدن شاه گفت او را بر دید خویش چنانک حکیم رحمةالله علیه در الهینامه فرمود چون زبان حسد شود نخاس یوسفی یابی از گزی کرباس از دلالی برادران یوسف حسودانه در دل مشتریان آن چندان حسن پوشیده شد و زشت نمودن گرفت کی و کانوا فیه من الزاهدین
بود امیری را یکی اسبی گزین آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۲۱۷
کاش پاینده شدی وصل تو چون هجرانت اقبال لاهوری : جاویدنامه
دیباچه
خیال من به تماشای آسمان بود است سنایی غزنوی : قصاید و قطعات
شمارهٔ ۹۸
ز جمله نعمت دنیا چو تندرستی نیست
رباعی شمارهٔ ۱۵۰
از بسکه دل تو دام حیلت افراخت فردوسی : پادشاهی اردشیر
بخش ۱۳
الا ای خریدار مغز سخن حکیم نزاری : غزلیات
شمارهٔ ۲۰۶
آخر دور ظلم و بیدادست کسایی مروزی : ابیات پراکنده از فرهنگهای لغت
شمارهٔ ۲
آسمان خیمه زد از بیرم و دیبای کبود رودکی : ابیات پراکنده
شمارهٔ ۱۴۲
کز شاعران نوندمنم و نوگواره اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۴۶
چه شد آن سرو سهی؟ کز لب این بام برفت انوری : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۵ - در مدح فخرالسادة مجدالدین ابوطالب نعمه
آخر ای قوم نه از بهر من از بهر خدای حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شمارهٔ ۲۸۳
سیاهی را، به اشک از دیدهٔ خود کام می شویم فیض کاشانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۴۴
الهی الهی فقیر اتاک رشیدالدین میبدی : ۲- سورة البقره
۲۹ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: یا أَیُّهَا النَّاسُ... الآیة... این آیت در شأن مشرکان قریش آمد، کنانة، و ثقیف، و خزاعة، و بنى مدلج، و بنى عامر بن صعصعة، و الحرث، و عامر ابنى عبد مناة (؟)، که ایشان چیزهاى بهوا و خرد خویش مىحلال کردند، و چیزهاى مىحرام کردند، و نهادهاى بد و بنیادهاى کژ مینهادند. عطار نیشابوری : بخش هفتم
الحكایة و التمثیل
خواجهٔ اکافی آن برهان دین اوحدالدین کرمانی : رباعیات الحاقی
شمارهٔ ۵۱
زنهار در آن دو چشم مخمور نگر اقبال لاهوری : جاویدنامه
طاسین زرتشت : آزمایش کردن اهریمن زرتشت را
اهریمن عطار نیشابوری : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۰۶
ای دل ز دلبران جهانت گزیده باز امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۱۷۲۴
ای غمزه خون ریز تو خونم به افسون ریخته آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۱۲۰۹
چه غمت اگر ای خم زلف که زنگی و سیاهی مولوی : دفتر ششم
بخش ۹۹ - دیدن خوارزمشاه رحمه الله در سیران در موکب خود اسپی بس نادر و تعلق دل شاه به حسن و چستی آن اسپ و سرد کردن عمادالملک آن اسپ را در دل شاه و گزیدن شاه گفت او را بر دید خویش چنانک حکیم رحمةالله علیه در الهینامه فرمود چون زبان حسد شود نخاس یوسفی یابی از گزی کرباس از دلالی برادران یوسف حسودانه در دل مشتریان آن چندان حسن پوشیده شد و زشت نمودن گرفت کی و کانوا فیه من الزاهدین
بود امیری را یکی اسبی گزین آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۲۱۷
کاش پاینده شدی وصل تو چون هجرانت اقبال لاهوری : جاویدنامه
دیباچه
خیال من به تماشای آسمان بود است سنایی غزنوی : قصاید و قطعات
شمارهٔ ۹۸
ز جمله نعمت دنیا چو تندرستی نیست
