شماره ۱۷ - ای بر دل شکسته ز درد تو داغها
شماره ۸۳ - عجب که درد مرا هیچ کس دوا سازد
بخش ۶۲ - در صفت فصل بهار برسات و فراق رام
بخش ۱۲۰ - آشتی افکندن زاهد میان رام و سیتا
غزل ۲۷ - من آن صیدم که آزادی هوس باشد مرا
غزل ۳۳ - هر کس بقبله ای کرد روی نیاز خود را
غزل ۳۵ - ز آه گرمی آتش زنم سراپا را
غزل ۱۹۲ - حسنی که باو عشق سروکار ندارد
غزل ۲۰۴ - بخت بد جائیکه پای کینه محکم می کند
غزل ۲۴۳ - گر سرو قدت جلوه به بستان نفروشد
غزل ۲۴۹ - خصم گو ایمن نشین گر دست ما بالا شود
غزل ۲۵۲ - از آن بچشم ترم بیحجاب می آید
غزل ۲۸۸ - ایام، خوشدلی بستمکار می دهد
غزل ۲۹۴ - ای که تو دلتنگی از گریه دلت وا می شود
غزل ۳۱۱ - دارد اگر صفائی دل از شراب دارد
غزل ۳۵۷ - ابر سرمایه گر از چشم تر ما ببرد
غزل ۳۸۷ - اقلیم دل به زور مسخر نمی شود
غزل ۴۳۸ - تا زخواب مستی غفلت سری برداشتم
غزل ۴۶۳ - بروی ساغر می ماه عید را دیدم
غزل ۴۸۶ - آستین گریه را گاهی که بالا می زنم