اخلاق

صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۳۶ - بود به حفظ خدا دل قوی ضعیفان را صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۳۸ - گرفت خط تو دلهای بی قراران را صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۳۹ - گل است باده گلرنگ باده خواران را صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۴۱ - ز کوه غم دل و دست گشاده را غم نیست صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۴۳ - چه حاجت است به گلگونه، روی گلگون را؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۴۹ - به کوی عشق مبر زاهد ریایی را صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۵۲ - چو دیگران نه به ظاهر بود عبادت ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۶۶ - مرا ز نشأه می ساخت کامیاب هوا صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۶۸ - چنان که از نمک افزون شود جراحتها صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۷۴ - زهی نقاب جمالت برهنه رویی ها صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۸۰ - روی تو غنچه ساخت گل آفتاب را صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۸۱ - هر کس نکرده در گرو می کتاب را صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۸۴ - دلکوب نیست حادثه دنیاپرست را صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۸۵ - از دل بپرس نیک و بد هر سرشت را صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۸۷ - می فارغ از جهان مکرر کند ترا صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۹۲ - ترجیح می دهد به پدر اوستاد را صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۹۳ - قید عیال، پست کند رای مرد را صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۹۴ - بادام تلخ نیست سزاوار قند را صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۹۵ - خط تلخ ساخت آن دهن همچو قند را صائب تبریزی غزلیات غزل ۷۰۰ - روی تو سوخته است دل لاله زار را